1 [TABLE="width: 100%"] [TR] [TD="align: right"][/TD] [/TR] [TR] [TD="class: rich-content, align: right"] [TABLE="width: 100%"] [TR] [TD="class: NewsHeader, width: 74%, colspan: 4, align: center"] [/TD] [/TR] [TR] [TD="class: NewsText, colspan: 4, align: right"] [/TD] [/TR] [TR="bgcolor: #ffffff"] [TD="width: 74%, colspan: 4"] به نقل از ايكنا، قوميت «سالار» يكی از كوچكترين اقليتهای مسلمان ساكن در چين است كه در روستای «شونخوا»( واقع در شمال غرب چين با حكومتی خودمختار) زندگی میكنند و تعداد آنان حدود 100 هزار نفر است. در مسجد تاريخی «غايزی» قوم مسلمان سالار، نسخهای خطی و قديمی از قرآن كريم نگهداری میشود كه تاريخ آن به بيش از هشت قرن پيش باز میگردد و گفته میشود از روی يكی از هفت نسخهای نوشته شده است كه در زمان «عثمان بن عفان» خليفه سوم نگاشته شده و قبل از نقطه و اِعرابگذاری قرآن كريم بوده است. «شمسالدين» امام جماعت مسجد مركزی قوميت مسلمان سالار در اينباره میگويد: قوميت سالار در چين دارای زبان مكتوبی نيست، اما خداوند با اهدای اين نسخه ارزشمند قرآنی، ما را در ميان 10 اقليت مسلمان ساكن در چين برتری داده است، همان طور كه قبيله قريش را در ميان ساير قبايل عرب برتری داد و اين نسخه خطی قرآن، روح و جان ماست و با تمام وجود از آن نگهداری میكنيم. با گذشت زمان و استفاده زياد از اين قرآن، اين نسخه به ترميم نياز پيدا كرد، بهطوری كه دولت چين يكی از كارشناسان برجسته دانشگاه «نانجينگ» اين كشور را به همراه گروهی از باستانشناسان چين مأمور ترميم اين نسخه قرآنی كرد، اما اهالی روستای «شونخوا» تأكيد داشتند، ترميم اين نسخه قرآنی بايد زير نظر آنان و در روستا انجام شود؛ عمليات ترميم اين نسخه قرآنی نيز يك ماه به طول انجاميد. ساكنان روستای شونخوا مدت 30 سال برای بازپس گيری اين قرآن ازموزه تاريخی شهر پكن، پايتخت چين و بازگرداندن اين مصحف شريف به مسجد تاريخی خود تلاش كردند و به همين دليل نيز اصرار داشتند تا ترميم اين نسخه قرآنی زير نظر آنان و در روستا انجام شود. قوميت سالار همچنين، مسجدی زيبا و با هزينهای بالغ بر سه ميليون دلار كه از محل كمكهای مردمی جمعآوری شد، بنا كردهاند كه بخش خاصی از اين مسجد به نمايش ميراث قوميت سالار و بخشی نيز به نمايش عمومی اين نسخه خطی قرآن اختصاص يافته است. در ماه مبارك رمضان، زنان قوميت سالار همه روزه در خانه قاضی اين روستا كه بزرگترين خانه روستا است، گردهم میآيند و ساعات زيادی را برای پخت غذاهای متنوع و برپايی سفرههای ماه مبارك رمضان اختصاص میدهند و حدود پانصد روزهدار روستا را اطعام میكنند؛ همچنين، افطار دستهجمعی از رسوم ديرينه و سنتی اين روستا است. «عبدالرحمن أحد» يكی از بزرگان روستا میگويد: روزه از واجبات الهی است، همان طور كه حفظ وحدت و چنگزدن به ريسمان استوار الهی نيز از واجبات است كه خدواند ما را به آن امر كرده و ما هم بايد به آن پايبند باشيم. قوميت سالار، گروه اندكی بودند كه به دليل گرايش به دين اسلام تحت ظلم و ستم پادشاه ظالم سمرقند در آسيای ميانه قرار داشتند و سپس بهخاطر ستمهای شديد اين پادشاه به چين مهاجرت كردند. اين قوميت دارای زبان و تاريخ مكتوبی نيستند و فقط تاريخ و زبان خود را سينه به سينه و نسل به نسل منتقل میكنند و با وجود اينكه زندگی آنان با اساطير درهم آميخته است، هنوزبه مبانی و آموزههای دينی خود پايبند هستند. يادداشت: محمدرضا صالح [/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE]
