[h=1]تکنیک کومه کردن در عکاسی ماکرو[/h] واحد عکاسی تبیان زنجان- یکی از مشکلات عکاسی ماکرو، بهره‌مندی مناسب از عمق میدان است. لنزهای ماکرویی که برای عکاسی ماکرو استفاده می‌شوند عموما به خاطر ماهیت فیزیکی‌شان، عمق میدان را در تصاویر به حد بسیار بالایی پایین می‌آورند و عمدتا تصویری هرچند شفاف اما با عمق میدان بسیار کم تنها از یک ناحیه کوچک ارایه می‌دهند. به طور مثال فرض کنید که می‌خواهیم از یک حشره عکس‌برداری ماکرو کنیم. در این عکاسی با استفاده از لنزهای ماکرو در بسیاری از موارد بسته به نوع زاویه عکس قادر خواهیم بود تنها از یک نقطه از بدن آن حشره تصویر را ثبت کنیم و سایر نواحی موجود در عکس که در ورا و پشت و یا حتی فرا و جلوی نقطه فوکس قرار دارند به علت عمق فوق‌العاده کم میدان تار Blur ثبت می‌شوند. در دو تصویر بالا که از یک مگس گرفته شده، مشاهده می‌کنید که به علت عمق میدان کم لنز، در هر کدام از آنها تنها بخشی از بدن مگس در فوکس قرار داد و سایر نواحی تار است. در تصویر سمت چپ بخش جلویی مگس و در تصویر سمت راست بخش انتهایی مگس در فوکس قرار گرفته‌اند. برای حل این مشکل عکاسان از تکنیکی استفاده می‌کنند که به تکنیک کومه کردن یا همان Stacking در عکاسی ماکرو معروف است. برای این کار عکاس با استفاده از سه پایه و دوربین و لنز ماکرو خود چند تصویر با نقاط فوکس مختلف از سوژه مورد نظر ثبت می‌کند. در این مرحله سرعت عمل و دقت و عدم جابجا شدن سوژه نقش اساسی دارد. چه اینکه می‌توانید خودتان تصور کنید که یک حشره چقدر باید مهربان و دست و دلباز باشد که بگذارد در نزدیکی‌اش چندین عکس پی در پی با تنظیمات مختلف از او گرفته شود. در واقع عکاسان برای بهره‌گیری از این تکنیک در عکاسی از حشرات علاوه بر سرعت عمل باید از شانس بالایی نیز برخوردار باشند تا با سوژه‌ای همکار و مهربان روبرو شوند! پس از عکس‌برداری از سوژه با نقاط فوکس مختلف طوری که تمامی بدنش در عکس‌ها در فوکس قرار گیرد نوبت کومه کردن عکس‌هاست. در این مرحله پردازشی و ویرایشی، با استفاده از نرم‌افزارهایی همچون CombineZ5 و یا Helicon Focus می‌توان چند عکس را بر روی هم سوار کرد به طوری که در انتها خروجی یک عکس با عمق میدان بیشتر باشد به گونه‌ای که تمامی نقاط بدن حشره به طور مثال در فوکس و واضح و روشن باشند. نمونه ماحصل این عملیات در مثال بالا را می‌توانید در زیر و در عکس سمت راست مشاهده کنید:
