کراسوس مارکوس لیسینیوس کراسوس(به لاتین:Marcus Licinius Crassus Dives) در حدود سال ۱۱۴ پ.م به دنیا آمد و در سال ۵۳ پ.م در نبرد سهمگین حران به دست ایرانیان کشته شد. وی به همراه پومپه و ژولیوس سزار یکی از از سران حکومت سه نفرۀ روم بود. اوج موفقیت و معروفیت او در درهم شکستن قیام بردگان در سال ۷۱ پیش از میلاد بود که به وسیلۀ اسپارتاکوس سازمان یافته بود. هنگامی که کراسوس ادارۀ امور سوریه را بر عهده داشت تصمیم به حمله به ایران گرفت. او که شخصی جاهطلب٫ مغرور و خودسر بود به گوشزدهایی که اطرافیان او دربارۀ خطرات و تبعات نبرد با ایرانیان به دادند اهمیت نداد. کراسوس خود را از پیش پیروز میدانست ولی در نبرد حران از سورنا سردار دلیر و رشید ایرانی به سختی شکست خورد و سرانجام کشته شد. او سپاهی چهلهزار نفری در اختیار داشت که در مقابله با دههزار سوار اشکانی تلفات بسیار سنگینی داد. نبرد حران زمانی اتفاق افتاد که ارد دوم در ایران شاه بود.
