محققین امیدوارند درمان ام اس ( ms ) امکان پذیر شود

محققین امیدوارند درمان ام اس ( MS ) امکان پذیر شود .
​

پژوهشگران علوم پزشکی در کشور آمریکا اعلام کردند که به زودی درمان موفق بیماری ام اس ( Multiple Sclerosis ) و بهبود عوارض این بیمای به بدن، محقق خواهد شد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، بیماری ام اس یک بیماری دستگاه ایمنی خودکار است که سیستم اعصاب مرکزی را مبتلا می‌کند و در آن بدن به بافت‌های خودش حمله ور می‌شود.
در بیماری ام اس که یکی از شایع‌ترین بیماری‌های نورولوژیک است که جوانان را مبتلا می‌کند، غلاف میلین رشته‌های عصبی ملتهب و زخمی می‌شوند.

متخصصان دانشگاه کلورادو در این باره خاطرنشان کردند: در آینده می توان با استفاده از دارویی که در ابتدا برای درمان دردهای مزمن تولید شده است، برای معالجه ام اس و بهبود علائم آن استفاده کرد.
پروفسو لیندا واتکینز ـ استاد دانشگاه کلورادو ـ در دپارتمان روانشناسی و علوم اعصاب دریافته است که یک تزریق از ترکیبی موسوم به ATL۳۱۳ می تواند پیشرفت بیماری ام اس را پس از چند هفته در موش های فلج متوقف سازد.

ترکیب ATL۳۱۳ یک داروی ضد التهابی است که پیش تر برای درمان دردهای مزمن تولید شده بود.
نتایج این بررسی در نشست سالانه انجمن علوم اعصاب که هفته جاری در سان دی گو برگزار شد، ارائه شده است.
ام اس یک بیماری التهابی است که در آن سیستم ایمنی بدن به غلاف محافظتی میلین روی رشته های اعصاب در مغز و نخاع حمله می کند. هر چه بیماری پیشرفت کند، میلین بیشتر آسیب می بیند و در نتیجه فرد به مشکلات عصبی دائمی مبتلا می شود.

بیماری ام.اس (مولیتپل اسکلروزیس) یکی از شایعترین بیماریهای سیستم اعصاب مرکزی (مغز و نخاع) است و در اثر تخریب غلاف میلین ایجاد می شود. میلین غلافی است که فیبرهای عصبی را احاطه می کند و در انتقال سریع امواج عصبی نقش بسیار مهمی دارد. در حالت طبیعی با وجود این غلاف امواج عصبی به سرعت منتقل شده و موجب توانایی بدن در ایجاد حرکات هماهنگ و موزون میگردند.

در بیماری ام.اس این غلاف عصبی به تدریج تخریب می شود و بدین ترتیب امواج عصبی از مغز به خوبی منتقل نمی شود و علایم مختلف بیماری ام.اس ظاهر می شود. این بیماری مسری نبوده و از دسته بیماریهای ارثی هم محسوب نمیشود، اما نقش ژنتیک در ایجاد آن تایید شده است. در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد اما شیوه های درمان موجود در تغییر سرعت روند بیماری مؤثر هستند.