پاسخ : پاییز را دوست دارم(اشعار پاییزی) پاییز را دوست دارم... بخاطر غریب و بی صدا آمدنش بخاطر رنگ زرد زیبا و دیوانه کننده اش بخاطر خش خش گوش نواز برگ هایش بخاطر صدای نم نم باران های عاشقانه اش بخاطر رفتن و رفتن... و خیس شدن زیر باران های پاییزی بخاطر بوی مست کننده خاک باران خورده کوچه ها بخاطر غروب های نارنجی و دلگیرش بخاطر شب های سرد و طولانی اش بخاطر تنهایی و دلتنگی های پاییزی ام بخاطر پیاده روی های شبانه ام بخاطر بغض های سنگین انتظار بخاطر اشک های بی صدایم بخاطر سالها خاطرات پاییزی ام بخاطر معصومیت کودکی ام بخاطر نشاط نوجوانی ام بخاطر تنهایی جوانی ام بخاطر اولین نفس هایم بخاطر اولین گریه هایم بخاطر اولین خنده هایم بخاطر دوباره متولد شدن بخاطر رسیدن به نقطه شروع سفر بخاطر یک سال دورتر شدن از آغاز راه بخاطر یک سال نزدیک تر شدن به پایان راه بخاطر غریبانه و بی صدا رفتنش
پاسخ : پاییز را دوست دارم(اشعار پاییزی) باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست؟ باغ بی برگی ،خنده اش خونی ست اشک آمیز جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن پادشاه فصلها ، پاییز
پاسخ : پاییز را دوست دارم(اشعار پاییزی) پاييز را دوست دارم... پاييز را دوست دارم، بخاطر غريب و بي صدا آمدنش پاييز را دوست دارم، بخاطر رنگ زرد زيبا و ديوانه کننده اش پاييز را دوست دارم، بخاطر خش خش گوش نواز برگ هايش پاييز را دوست دارم، بخاطر صداي نم نم باران هاي عاشقانه اش پاييز را دوست دارم، بخاطر رفتن و رفتن... و خيس شدن زير باران هاي پاييزي پاييز را دوست دارم، بخاطر بوي مست کننده خاک باران خورده کوچه ها پاييز را دوست دارم، بخاطر غروب هاي نارنجي و دلگيرش پاييز را دوست دارم، بخاطر شب هاي سرد و طولاني اش پاييز را دوست دارم، بخاطر تنهايي و دلتنگي هاي پاييزي ام پاييز را دوست دارم، بخاطر پياده روي هاي شبانه ام پاييز را دوست دارم، بخاطر بغض هاي سنگين انتظار پاييز را دوست دارم، بخاطر اشک هاي بي صدايم پاييز را دوست دارم، بخاطر سالها خاطرات پاييزي ام پاييز را دوست دارم، بخاطر معصوميت کودکي ام پاييز را دوست دارم، بخاطر نشاط نوجواني ام پاييز را دوست دارم، بخاطر تنهايي جواني ام پاييز را دوست دارم، بخاطر اولين نفس هايم پاييز را دوست دارم، بخاطر اولين گريه هايم پاييز را دوست دارم، بخاطر اولين خنده هايم پاييز را دوست دارم، بخاطر دوباره متولد شدن پاييز را دوست دارم، بخاطر رسيدن به نقطه شروع سفر پاييز را دوست دارم، بخاطر يک سال دورتر شدن از آغاز راه پاييز را دوست دارم، بخاطر يک سال نزديک تر شدن به پايان راه پاييز را دوست دارم، بخاطر هديه زيبايي که به من داد پاييز را دوست دارم، بخاطر هديه اي که به من اميد ماندن داد پاييز را دوست دارم، بخاطر هديه اي که به من جرات عاشق شدن داد پاييز را دوست دارم، بخاطر غريبانه و بي صدا رفتنش پاييز را دوست دارم، بخاطر خود پاييز و من عاشقانه پاييز را دوست دارم …پاییز را دوست دارم بخاطر تولد پاکش...
پاسخ : پاییز را دوست دارم(اشعار پاییزی) بیایید و ببینیدم های مردم با شما هستم صدای زوزه ی باد و صدای خش خش برگم که من همسایه ی مرگم، نه بی رنگم پر از نارنجی و زردم که من عریانی اشجار تابستان منم من این خزانستان منم پاییز افسرده، دل آزرده، تمام شوق پژمرده و گورستان صد ها آرزو سینه و شاید هم دلم مرده بیایید و ببینیدم خزانم من خزانستان جفای مهر شوریده و گل های پلاسیده و رقص برگ در بادم تمام گرمی رنگم وجود روشن پاییزی نامم نه از ننگم تمام ماضی و آینده را پاییز می بینم تمام روز و شب ها را غم انگیز و ملال انگیز می بینم نمی دارد کسی هم دوستم ای دل چرا دلخوش به پاییزی کند مردم؟ برای برگ ریزانش؟ برای لختی سبزان پا بر خاک؟ برای چه؟ ولی می گویم ای مردم بیایید و ببینیدم خزانم من خزانستان و شاید لذت باران چه می داند کسی شاید مبارک باد میلادم رفیق آشنایی ها نه زجر این جدایی ها چه می داند کسی شاید.....
پاسخ : پاییز را دوست دارم(اشعار پاییزی) هـــزار فـصــل دفــتـر شـعـرم به رنگ پاییز است و ســـوز بـــاد جـــدایـــی در آن غــزلـریز است هنــوز بــوی تـــو دارد هـــوای شــعــر و غـــزل خوشـا که شعـر تو هـمـچون شکـوفه نوخیز است خوش است خاطرات بهار و خوش است یاد نگار ولــی نــوای شـعـر خـزان چقـدر غم انگـیز است بـه خـاک پـاک تو, این بخت, سپـرده دانه ی دل دوبــاره منتــظر «هـا! ... جــوانه! ... برخیز!» است اگرچــه بخــت, با تبــرش زد هـزار ضـربه به دل هنــوز بـا دل مــن دشــمنی ز کـیــنه لبـریز است ببـــار ابـــر مـحـــبت بــه دل کـــه ســوز خــزان شـراره ای زده بــر مــن کـه شـعـله اش تیـز است بـهــــار مـــن! بــپــذیــرم بــه شــعـر پـایـیــزی غــزل غـــزل بــه فــدایت اگـرچــه ناچـیز است
پاسخ : پاییز را دوست دارم(اشعار پاییزی) پاییزکه میشود دیدگان تورا جستجو می کند پاییز که می شود همراه برگها رنگ عوض می کنم زردو نارنجی می شوم و با باد تا افقی که چشمانت درآن درخشیدن گرفت پیش می روم و مقابلت به رقص درمی آیم تا آن جا که باور کنی تمام روزهایی که از پاییز گذشته تا به امروز همراه عاشقت بوده ام پاییز که می شود بی قراری هایم را در باغچه کوچکی می کارم و آرام آرام قطره های باران را که روزهاست در دامنم جمع کردم به باغچه می نوشانم میدانم تا آخر پاییز تمام بی قراری هایم شکوفه خواهد داد و با اولین برف زمستان به بار خواهد نشست پاییز که می شود بی آنکه بدانم چرا بیشتر از همیشه دوستت دارم و بی آنکه بدانی چرا دلم بهانه ات را می گیرد وپاییز امسال.... عشق جنس دیگری دارد و معشوق خواستنی تر است... کاش می دانستی!
پاسخ : پاییز را دوست دارم(اشعار پاییزی) در دست های زرد پاییز انگار باران بود و چشمهای من وقتی که چشمم گریه می خواست اما نگاهم دل خوش بود به دیدارت من بی محابا می دویدم از سایه ی شب می پریدم خط می کشیدم روی دیوار تاریخ و ساعت، روز دیدار یکشنبه ی پاییزی و زرد یاد آور تنهایی و درد ساعت که می چرخید و می گفت او رفت و دیگر تو را یاد هم نمی کند گفتم که از عشقش دست نکشم دلم هوای دیدارمی کند هر لحظه این گونه دلم قصه را آغاز می کند باز وچشمان می رقصد با سوز این ساز رحمی ندارد باد پاییز من ، تو ،نگاهی سوی جالیز باران که شست از روی دیوار تاریخ و ساعت، روز دیدار
پاسخ : پاییز را دوست دارم(اشعار پاییزی) عشق را در پائیز باید شناخت ، جان را در همین فصل باید نثار کرد ، شاید عقل را نیز در همین فصل می بایست به حراج گذاشت... پائیز فصل قلب است ، فصل عشق است ، فصل جوانی و فصل خیانت است .... در پائیز بیشتر از همیشه عاشق میشویم ... بیشتر از همیشه خیانت میکنیم و از همیشه بیشتر دوست میداریم....
پاسخ : پاییز را دوست دارم(اشعار پاییزی) کاش چون پاییز بودم ، کاش چون پاییز بودم کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم برگهای آرزوهایم یکایک زرد میشد آفتاب دیدگانم سرد میشد آسمان سینه ام پر درد می شد ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ میزد اشکهایم همچو باران دامنم را رنگ می زد وه ، چه زیبا بود اگر پاییز بودم وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم شاعری در چشم من می خواند ، شعری آسمانی در کنار قلب عاشق شعله میزد در شرار آتش دردی نهانی نغمه من ... همچو آوای نسیم پر شکسته عطر غم می ریخت بر دلهای خسته پیش رویم چهره تلخ زمستانی جوانی پشت سر آشوب تابستان عشقی ناگهانی سینه ام منزلگه اندوه و درد و بدگمانی کاش چون پاییز بودم ، کاش چون پاییز بودم
