1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

زندگی نامه شاعران

شروع موضوع توسط ATENA ‏5/11/11 در انجمن اشعار

  1. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏28/4/11
    ارسال ها:
    16,005
    تشکر شده:
    5,240
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    ؟؟
    پاسخ : زندگی نامه شاعران

    [h=2]زندگی نامه صهبای قمی[/h]
    آقا محمد تقی فرزند ملا ید الله از شاعران خوش سلیقه دوره زندیه است اجدادش اهل دماوند بودند ولی صهبا در شهر قم دیده به جهان گشود . پس از پایان دوره تحصیل در قم به اصفهان رفت و فنون شعر را مانند اکثر شعرای آن دیار از میر سید علی مشتاق فرا گرفت و تخلصش نیز از آن استاد بوده است

    صهبا با آذر ، هاتف معاصر و مباشر بوده و از شعرای دوره بازگشت ادبی شمرده میشد . طبعی لطیف و ذوقی سلیم داشت و بیشتر به سرودن غزل و رباعی میپرداخت
    دیوان اشعارش مشتمل بر سه هزار بیت است


    وفات صهبا رابه سال 1156 - 1191 هجری - در شیراز ذکر کرده اند که آرامگاه وی نیز در همان شهر است



    شمع بزم اهل فکر آذر که هست محفل افروز سخن چون انوری
    آنکه باشد نو عروس طبع او غیرت افزای بتان آذری
    از نکو سنجیدن در های نظم هست بازار سخن را جوهری
    آمدش در بر ز دور اختران دختری چون زهره در نیک اختری
    کلک صهبا بهر تاریخش نوشت زهره آمد در کنار مشتری
    شادم به اسیری که به کنج قفس نیست جائی که توان بردی سری پر آنجا
    منشین به خلوتی که خوردی باده با رقیب چون از خودی تو بی خبر و از خدا رقیب​
     
  2. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏28/4/11
    ارسال ها:
    16,005
    تشکر شده:
    5,240
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    ؟؟
    پاسخ : زندگی نامه شاعران

    [h=2][​IMG] زندگی نامه واله داغستانی[/h] علی قلی خان فرزند محمد علی خان معروف به واله داغستانی از خان زادگان داغستان بود آبا و اجدادش در اوائل دولت صفویه از داغستان به اصفهان آمدند . واله در سال 1091 - 1124 هجری - در اصفهان دیده به جهان گشود . و در همان شهر رشد و نمو یافت و به سرودن شعر پرداخت . واله در زمان سلطان حسین صفوی به مرتبه عالی رسید




    وی به خدیجه سلطان نامی که دختر عمویش بوده عشق میورزید ولی در غلبه افغان بر صفویه و تصرف شهر اصفهان به سال 1110 - 1144 هجری - معشوقه اش به دست افغان ها افتاد بیچاره در اثر این پیشامد ناگوار عنان طاقت از دست داد و دیوانه وار از اصفهان به بند عباس و از آنجا به هندوستان رفت و تا پایان عمر برنگشت و در سال 1135 - 1170 هجری - در آنجا درگذشت




    واله در فراغ معشوقه از دست رفته اش ناله ها کرده و شعرهای دردناکی سروده است




    واله ز فراق روی جانان مردم در هند غریب و زار و گریان مردم
    نگذاشت اثر ز هستیم مهر رخش مردم ز غم خدیجه سلطان مردم
    جانانه مرا بی سرو سامان کردست آشفته ام آن زلف پریشان کردست
    گفتی که ترا کرده چنین اواره آواره مرا خدیجه سلطان کردست




    علاوه بر واله ، امیر شمس الدین فقیر از شعرای هند با اجازه واله یک مثنوی لطیف دایر بر داستان او و معشوقه اش نظم کزده که نسخه خطی آن موجود است
    واله بجر دیوانش که حدود چهار هزار بیت است تذکره ای به نام ریاض الشعرا در هند نوشت که شرح حال 2500 شاعر در آن ذکر کرده است و نسخه خطی آن در کتابخانه ملی تهران موجود است

    نه هرکه نام علی کرد حیدری داند نه هرکه گشت محمد پیمبری داند
    نه هر صحابه شود ز اهل بیت چون سلمان نه هرکه روی نبی دید بوذری داند
    نه هرکه تکیه کند بر ساده دولت طریق سروری و رسم مهتری داند
    نه هر نهال که افراخت قد به طرف چمن چو سرو قامت یارم صنوبری داند
    نه هر که زلف و خط و خال باشد واله طریق یاری و آئین دلبری داند
     
  3. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏28/4/11
    ارسال ها:
    16,005
    تشکر شده:
    5,240
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    ؟؟
    پاسخ : زندگی نامه شاعران

    [h=2]زندگی نامه نظیری نیشابوری[/h]
    محمد حسین از اعیان زادگان نیشابور بود که به تجارت زندگی میکرد . وی از ابتدای جوانی به سرودن شعر آغاز کرد و در اندک زمانی اوازه سخنش در خراسان و سایر شهرهای ایران پیچید و در زمره شاعران بنام قرار گرفت

    او پس از گذرانیدن دوران جوانی در نیشابور عازم کاشان و اذربایجان شد وسپس راه هندوستان در پیش گرفت ودر دستگاه عبدالرحیم خان خانان و دربار جلال الدین اکبر شاه و پسرش جهانگیر شاه عزت و احترامی تمام دید
    نظیری با وجود عرفی و شکیبی و فیضی و شاعران قوی دست دیگر که در دربار هند بود همواره احترام خود را محفوظ داشت و بیش از دیگران از عنایات ملوکانه برخوردار بود
    نظیری در انواع شعر طبع آزمائی کرده ولی هنر خاص وی در سرودن غزل بوده و در غزلسرائی بیشتر به غزلیات خواجه حافظ توجه داشته است . اشعارش به سبک هندی سروده شده است و اغلب ابیاتش دارای مضامین نو معانی بدیع است
    دیوان نظیری مشتمل بر غزلیات ، قصاید
    محمد حسین از اعیان زادگان نیشابور بود که به تجارت زندگی میکرد . وی از ابتدای جوانی به سرودن شعر آغاز کرد و در اندک زمانی اوازه سخنش در خراسان و سایر شهرهای ایران پیچید و در زمره شاعران بنام قرار گرفت



    او پس از گذرانیدن دوران جوانی در نیشابور عازم کاشان و اذربایجان شد وسپس راه هندوستان در پیش گرفت ودر دستگاه عبدالرحیم خان خانان و دربار جلال الدین اکبر شاه و پسرش جهانگیر شاه عزت و احترامی تمام دید



    نظیری با وجود عرفی و شکیبی و فیضی و شاعران قوی دست دیگر که در دربار هند بود همواره احترام خود را محفوظ داشت و بیش از دیگران از عنایات ملوکانه برخوردار بود

    نظیری در انواع شعر طبع آزمائی کرده ولی هنر خاص وی در سرودن غزل بوده و در غزلسرائی بیشتر به غزلیات خواجه حافظ توجه داشته است . اشعارش به سبک هندی سروده شده است و اغلب ابیاتش دارای مضامین نو معانی بدیع است
    دیوان نظیری مشتمل بر غزلیات ، قصاید و ترکیب بند و رباعی است
    نظیری در سال 991 - 1021 هجری- در احمد آباد گجرات هند چشم از جهان فرو بست و در مسجدی که در نزدیکی منزل خود ساخته بود به خاک سپرده شد



    به موئی بسته صبرم نغمه تار است پنداری دلم از هیچ می رنجد دل یار است پنداری
    به تحریک نسیمی خاطرم آشفته میگردد به خود رائی سر زلفین دلدار است پنداری
    نه پندم میدهد سودی نه کارم راست بهبودی دلی دارم که هر امسال او پار است پنداری
    ننوشم تا قدح بر من دری از غیب نگشاید کلید روزیم در دست خمار است پنداری
    چنانم بر سرزلف صنم سر رشته محکم شد که رگ های تنم پیوند زنار است پنداری
    به نوعی طعن مردم را هدف گشتم که دانم ز سنگ کودکان دامان کهسار است پنداری

    و ترکیب بند و رباعی است

    نظیری در سال 991 - 1021 هجری- در احمد آباد گجرات هند چشم از جهان فرو بست و در مسجدی که در نزدیکی منزل خود ساخته بود به خاک سپرده شد



    به موئی بسته صبرم نغمه تار است پنداری دلم از هیچ می رنجد دل یار است پنداری
    به تحریک نسیمی خاطرم آشفته میگردد به خود رائی سر زلفین دلدار است پنداری
    نه پندم میدهد سودی نه کارم راست بهبودی دلی دارم که هر امسال او پار است پنداری
    ننوشم تا قدح بر من دری از غیب نگشاید کلید روزیم در دست خمار است پنداری
    چنانم بر سرزلف صنم سر رشته محکم شد که رگ های تنم پیوند زنار است پنداری
    به نوعی طعن مردم را هدف گشتم که دانم ز سنگ کودکان دامان کهسار است پنداری​
     
  4. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏28/4/11
    ارسال ها:
    16,005
    تشکر شده:
    5,240
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    ؟؟
    پاسخ : زندگی نامه شاعران

    [h=2]زندگی نامه نقی کمره ای[/h]
    علی نقی معروف به شیخ علینقی کمره ای فرزند ابو العلاء از شعرا و علمای بزرگ دوره صفویه است . وی در سال 925 - 953 هجری - در خانواده ای که همگی از فقها و فضلای کمره بوده اند دیده به جهان گشود . نخستین سالهای زندگیش در کاشان به تحصیل علم و ادب گذشت و به آن شهر دلبستگی زیاد داشت

    نقی تو خط خطا کاشان بر بهشت کشی کنون خطه کاشان تر است کاشانه
    در سرودن انواع شعر به ویزه ماده تاریخ و معما گوئی بسیار قوی دست بود . شیخ در زمان سلطنت شاه عباس اول شهرت بسزا داشت و شاه او را سخت گرامی می داشت و علینقی در مدح این شهریار و وزیر شاعر پرور و سخن شناسش حاتم بیگ اعتماد الدوله قصاید غرائی دارد . گویا شیخ از دوستان و ندیمان اعتماد الدوله بوده و از وی نوازشهای فراوان دیده است
    میرزا علینقب با شعرای بزرگی چون وحشی ، محتشم ، میر داماد و شیخ بهائی معاصر و معاشر بود
    آثار :

    1. حدوث العالم
    2. مناسک حج
    3. همم الثواقب
    4. دیوان شعر
    میرزا علی نقی در سال 1001 - 1031 هجری - در اصفهان دار فانی را وداع گفت
    در عشق تو بی تاب و توانم که توان کرد دوری ز تو کردن نتوانم چه توان کرد
    گفت آنچه توان گفت به رویم چه توان گفت کر آنچه توان کرد به جانم چه توان کرد
    کردم دل و دین صرف و خریدم غم و اندوه سودا گر بازار زیانم چه توان کرد
    در ناله من رنگی و بوئی ز فرخ نیس من بلبل ایام خزانم چه توان کرد
    گفتی که توان کرد نقی شرح غم دل حیرت که شود بند زبانم چه توان کرد​
     
  5. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏28/4/11
    ارسال ها:
    16,005
    تشکر شده:
    5,240
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    ؟؟
    پاسخ : زندگی نامه شاعران

    [h=2]زندگی نامه نثاری تونی[/h]
    نثاری معروف به ملا نثاری از اهالی تون بوده ولی بیشترع مر خود را در گناباد گذرانیده است . مردی بسیار خوش صحبت و مبادی آداب بوده و در مراتب فضل و هنر به اغلب معاصرین خود برتری داشته است . منظومه ای د ارد موسوم به سرو و تذرو که شهرت چندانی ندارد سام میرزای صفوی که با وی معاصر بوده در تحفه سامی مینویسد :




    نثاری تونی بوفور فضیلت محلی است و شعر او از معایب معرا و بسرعت فهم وحدت طبع و به حسن خلق و کثرت تواضع معروف است و در شعر و انشاء و معما بی بدل است
    از نتایج طبع وقاد او سرو وتذویر است که در بحر شاه و درویش گفته و قصاید و غزلیات او اکثر مقبول و مرغوب است همچنین صاحب تذکره روز روشن می نویسد :

    نثاری تونی در جناباد توطن داشت . شاعری چرب زبان و شیرین بیان بود سرو و تذرو از وی به یادگار است




    نثاری در سال 939 - 968 هجری - دار فانی را وداع گفت




    ای گرد کوی یار دمی از هوا نشین مهمان مردمان شو در دیده ها نشین
    ای تیر یار از نظرش چون فتاده ای ما هم فتاده ایم به پهلوی ما نشین
    به جائی دست زن در پایه عشق که گر دستار بینی سر نبینی​
     
  6. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏28/4/11
    ارسال ها:
    16,005
    تشکر شده:
    5,240
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    ؟؟
    پاسخ : زندگی نامه شاعران

    [h=2]زندگی نامه نزاری قهستانی[/h]
    نزاری ملقب به سعدالدین معروف به حکیم نزاری قهستانی از گویندگان قوی دست سده هفتم هجری است که با سعدی معاصربوده است و گویا با سعدی دیدارها و مصاحبت ها کرده است

    حکیم در سرودن اقسام شعر به ویژه غزل توانائی کامل داشته و همواره از سبک سعدی پیروی می کرده است و پس از مرگ وی حافظ و بسیاری از شعرای بزرگ شیوه او را دنبال کردند
    نزاری شاعری آزاده و عاشق پیشه بود . بعضی تذکره نویسان او را اسماعیلی مذهب و برخی خلاف آن پنداشته اند. دولتشاه سمرقندی در تذکره خود گوید :
    نزاری را بعضی موحد و عارف می دانند و بعضی از زمره اسمعیلیه می گویند . هر چند سخنان او بر شیوه می پرستی و آداب و مستی واقع شده اما معرف و حقایق نیز دارد و از حقیقت سخنان او معلوم میشود که مردی حکیم و صاحب تحقیق بوده و بدو اعتقاد بد بهتان است
    آثار :

    1. دیوان - مشتمل بر سی هزار بیت که اکنون آنچه باقی مانده کمتر از هشت هزار بیت است
    2. دستور نامه - مثنوی، به شویه بوستان سعدی به نظم در آورده است
    3. سفر نامه - مثنوی

    نزاری در سال 700 - 721 هجری - در شهر بیرجند قهستان که زادگاهش بود روی در نقاب خاک کشید


    بر عاشقی حرام بود عشق و عاشقی کو ترک هر دو کون نگیرد برای دوست
    کردم ز عشق زیر و زبر خانمان دل تا هیچکس دگر ننشیند به جای دوست
    خراب کرده چشمان پر خمار توام بهم بر آمده زلف تابدار توام
    هزاربار اگر بفکنی و برداری همان نزاری بر گشته روزگار توام​
     
  7. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏28/4/11
    ارسال ها:
    16,005
    تشکر شده:
    5,240
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    ؟؟
    پاسخ : زندگی نامه شاعران

    [h=2]زندگی نامه مهستی گنجوی[/h]
    منیژه از شاعارن دوره سلطان سنجر سلجوقی است . شوهرش امیر احمد تاج الدین پسر خطیب گنجه از درباریان سنجر بوده و مهستی نیز در نزد ان شهریار بسیار گرامی بوده است . مهستی زنی زیبا و خوش اندام بود ، علاوه بر هنر شاعری در نواختن چنگ و عود نیز دستی توانا داشت

    گویا از انواع شعر ، بیشتر به سرودن رباعی می پرداخته و رباعیهائی که از وی به یادگار مانده بسیار لطیف و استادانه ساخته شده است
    مهستی قبل از ازدواج با امیر احمد دلباخته قصاب پسری بوده که داستانش معروف است
    قصاب یکی دنبه بر آورد ز پوست در دست گرفت و گفت وه وه چه نکوست
    با خود گفتم که غایت حرصش بین با این همه دنبه ، دنبه میدارد دوست
    مهستی با ادیب صابر ترمذی معاصر بود و در وصف او قطعه ای نیز دارد وفات او به سال 560 - 577 هجری - در شهر گنجه اتفاق افتاد و به احتمال قوی در مقبره نظامی گنجوی به خاک سپرده شد .


    شبها که با تو خفتم همه رفت درها که به نوک مژه سفتم همه رفت
    آرام دل و مونس جانم بودی رفتی و هر آنچه با تو گفتم همه رفت
    مارا به دم تیر نگه نتوان داشت در حجره دلگیر نگه نتوان داشت
    آن را که سر زلف چو زنجیر بود در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت ​
     
  8. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏28/4/11
    ارسال ها:
    16,005
    تشکر شده:
    5,240
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    ؟؟
    پاسخ : زندگی نامه شاعران

    [h=2]زندگی نامه ناطق اصفهانی[/h]
    محمد صادق از شعرای چیره دست اصفهان این شاعر جادو بیان در ساختن ماده تاریخ قدرت عجیبی داشت بطوریکه میتوان گفت در این فن گوی سبقت از همگنان ربوده است . بیشتر قصاید وی از اول تا آخر هر مصراعش تاریخ است

    در تاریخ تذهیب گنبد مطهر حضرت معصومه در قم به سال 1182 - 1218 هجری - که با دستور فتحعلیشاه قاجار صورت گرفت قصیده ای گفته که شصت و دو بیت است و هر مصراع آن مساوی با تاریخ 1218

    تاریخ وفات ناطق را هدایت در مجمع الفصحا سال 1198 - 1235 هجری - ذکر کرده ولی سایر تذکره نویسان از جمله مرحوم میرزا محمد علی مدرس تبریزی و علامه علی اکبر دهخدا 1194 - 1230 هجری - آورده اند که به نظر صحیح تر می رسد




    این قبه گلبنی است بزیور بر امده یا پاک گوهریست پر از زیور آمده
    این دوحه ایست کامده از جنت العلا یا کوکبی است سعد و منور بر آمده
    این زیب عرش یا که بود گوی افتاب یا نور حق که بر همه اشیاء بر آمده
    وین قبه راست جای بجائی که ایه ا ش از اوج مهر و ماه و زحل برتر آمده
    وین قبه رفیع بدانجا رسانده قدر کز قدر با سپهر برین همسر امده
    مین قبه و زمین ز همین رفعت و جلال عرشی بدهر با فلکی دیگر آمده
    وین صحن به ز صحن جنانست بهر آنک آبش به از بقا و به از کوثر امده​
     
  9. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏28/4/11
    ارسال ها:
    16,005
    تشکر شده:
    5,240
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    ؟؟
    پاسخ : زندگی نامه شاعران

    [h=2]زندگی نامه مکتبی شیرازی[/h]
    مکتبی از شیرین سخنان شیراز است که در سرودن انواع شعر طبع آزمائی کرده و به پیروی از خمسه نظامی گنجوی خمسه ای پرداخته که لیلی و مجنون آن موجود بسیار معروف است

    لیلی و مجنون مکتبی پس از لیلی و مجنون نظامی بهترین و لطیف ترین مثنویهائی است که در این داستان گفته ناد . ترکیبات و تعبیراتی که در این مثنوی هست در لیلی و مجنون امیر خسرو دهلوی و استاد جامی کمتر دیده می شود .لیلی و مجنون مکتبی 2160 بیت و در اواخر عمر شاعر سروده شده است . چنانکه در پایان داستان گوید :





    چون مکتبی این کتاب بگشود تاریخ کتاب مکتبی بود

    ابیات که در حساب پیوست آمد دو هزار و یکصد و شصت




    آن شاعر توانا غیر از این دیوانی نیز داشته که اکنون در دست نیست اما از اشعار پرا کنده او که در تذکره ها آمده معلوم می شود که در سرودن اقسام شعر قدرتی شگرف داشته است
    وی علاوه بر ذوق شعر در هنر موسیقی نیز چیره دست بود و به نوشته امیر علیشیر نوائی ، ساز تازه ای هم اختراع کرده است . شغل وی مکتب داری و آموزگاری اصفال بوده و تخلص مکتبی را هم از آن گرفته است . وفا او را به سال 873 - 900 هجری - نوشته اند




    چون قصه عشق آندو غم خوار افتاد ز خانه ها به بازار
    هر صوت و غزل که در جهان بود مجنونی و لیلی در آن بود
    روزی بر داوری ملک وار می شد پدرش میان بازار
    ناگاه شنید کز سرائی با ناله نی غزل سرائی
    میخواند ترانه های موزون از لیلی و دردمند مجنون

    گفت این غزل از کجا شنفتی این شعر ز گفته که گفتی
    گفت این غزلست شعر مجنون آن آبله جان آتشین خون
    دیوانه دختری جمیله است وان دختر شاه این قبیله است
    ترسید که فاش گردد این راز آماج ترانه گردد این ساز​
     
  10. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏28/4/11
    ارسال ها:
    16,005
    تشکر شده:
    5,240
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    ؟؟
    پاسخ : زندگی نامه شاعران

    [h=2]زندگی نامه منصف شیرازی[/h]
    محمد زمان خان معروف به منصف قاجار پسر فضلعلی خان قاجار در سال 1191 - 1227 هجری - در شیراز به دنیا آمد . پدرش در دربار فتحعلی شاه قاجار مقام و پایگاه بلند داشت و از محرمان آن شهریار شمرده می شد . منصف از آغاز جوانی به شغل دولتی تمایل نکرده و به تحصیل فضل و کمال پرداخت تا در سلک شعرا و فضلا قرار گرفت



    با اینکه زادگاهش شیراز بود ولی بیشتر نشو و نمای او در تهران شد . اغلب اوقات گوشه نشین و غرق دریای تفکرات عارفانه بود چنانکه در یک قصیده بهاریه به این نکته کرده گوید :




    گسسته ست دست فلک عقد مرجان فکندست باد صبا فرش دیبا
    ولیکن من از غم به کنجی خزیده نه آگه ز دین و نه ایمن ز دنیا




    منصف درانواع شعر دستی قوی داشت و خط شکسته را بسیار خوب می نوشت مردی بلند همت و وارسته بود و اهل فضل ، صحبتش را غنیمت می شمردند و در اوقات دلتنگی به منزل او که در تجریش شمیران واقع بود پناه می بردند رضا قلی خان هدایت در مجمع الفصا به دوستی وی مباهت کرده مینویسد

    با منش لطفی کامل و سرشار است و مرا بخدمتش اخلاص بی شمار
    وی در اقسام شعر طبع آزمائی کرده و در مدح پیغمبر اکرم و حضرت علی اشعار زیادی سروده است



    منصف در سال 1227 - 1264 هجری - در تهران بدرود جهان گفت





    آلت زهد نه شایسته رندان صفاست سبحه دردست مرا بهر شمار جام است
    بیار باده که بر ما ز کثرت زهاد نمی رسد کف آبی ز جویبار بهشت
    ما پاکدامنیم و لیکن به خون دل آلوده کرده عشق تو دامان پاک ما ​