ياد بازي ، ياد بردنا و باختنا ميوفتم بعضي وقتام ياد جنگ و ياد موندنا و رفتنا ميوفتم دوست دارم برم جنوب ، كنار جاشواي دريا كه رو عرشه واسه ماهيا مي خونن بشينم نگاه كنم به شكل ابرا كه هنوز شكل تفنگ و تركش و تير و جنونن پدرم هميشه ميگه ، يادته بهت ميگفتم ، اگه بچه هاي اهواز كه نه ابرن نه پرندن توي باز هم ببازن ، توي عشقشون برندن پدرم هميشه ميگه ، يادته بهت ميگفتم ، اگه بچه هاي اهواز كه نه ابرن نه پرندن توي باز هم ببازن ، توي عشقشون برندن ياد بچه هاي مهربون اون زمين خاكي ياد بازي ، ياد بردنا و باختنا ميوفتم پدرم هميشه ميگه ، يادته بهت ميگفتم ، اگه بچه هاي اهواز كه نه ابرن نه پرندن توي باز هم ببازن ، توي عشقشون برندن پدرم هميشه ميگه ، يادته بهت ميگفتم ، اگه بچه هاي اهواز كه نه ابرن نه پرندن توي باز هم ببازن ، توي عشقشون برندن ياد بچه هاي مهربون اون زمين خاكي ياد بازي ، ياد بردنا و باختنا ميوفتم بعضي وقتام ياد جنگ و ياد موندنا و رفتن ها ميوفتم پدرم هميشه ميگه ، يادته بهت ميگفتم ، اگه بچه هاي اهواز كه نه ابرن نه پرندن توي باز هم ببازن ، توي عشقشون برندن پدرم هميشه ميگه ، يادته بهت ميگفتم ، اگه بچه هاي اهواز كه نه ابرن نه پرندن توي باز هم ببازن ، توي عشقشون برندن پدرم هميشه ميگه ، يادته بهت ميگفتم ، اگه بچه هاي اهواز كه نه ابرن نه پرندن توي باز هم ببازن ، توي عشقشون برندن پدرم هميشه ميگه ، يادته بهت ميگفتم ، اگه بچه هاي اهواز كه نه ابرن نه پرندن توي باز هم ببازن ، توي عشقشون برندن