پاسخ : دایناسور - تریسراتوپس تریسراتوپس، (به انگلیسی: Triceratops ) یا سهشاخچهره، دایناسوری شاخدار و گیاهخوار از دورهٔ کرتاسه میباشد. نام تریسراتوپس از کلمه یونانی -tri/τρι به معنی سه و کلمه یونانی ceras/κέρας به معنای شاخ و کلمه یونانی -ops/ωψ به معنای صورت گرفته شده و به معنای سه شاخ صورت است. تریسراتوپس یک دسته منقرض شده از دایناسورهای شاخدار علفخوار بودند که در طی مرحله آشکوب دوره کرتاسه پسین از دورهٔ کرتاس پسین زندگی میکردهاند. (حدود ۶۸ تا ۶۵ میلیون سال قبل (mya) در آمریکای شمالی). تریسراتوپس یکی از آخرین دایناسورها بوده که قبل از رویداد عظیم انقراض دوران سوم کرتاسه تکامل یافتند. وجود یک یقیه بزرگ استخوانی و سه شاخ روی بدن چهارپای بزرگش، و شباهتهایش با کرگدنهای امروزی، باعث شده تریسراتوپس یکی از شناخته ترین دایناسورها باشد. احتمالا تریسراتوپس از دو شاخ بلندش بعنوان سلاح در برابر تیرانوسور و عشقبازی (مانند گوزن) و چیره شدن بر رقبا استفاده میکردهاست.این دایناسور روی چهارپای محکم و ستون مانندش راه میرفتهاست. بخصوص دو پای جلوییاش قوی تر بودند چون باید وزن سر بسیار سنگیناش را تحمل میکردند. تریسراتوپسها بزرگترین دایناسورهای سه شاخ بودهاند که احتمالا در دستههای بزرگ، مانند فیلهای امروزی، زندگی میکردند. تخمین زده میشود که تریسراتوپس حدوداً ۷٫۹ تا ۹ متر طول، ۲٫۹ تا ۳ متر ارتفاع و ۶٫۱ تا ۱۲ تن وزن داشتند.
پاسخ : دایناسور - [HR][/HR] هرچند برخی نظریه ها حاکی از آن است که دایناسورهای گوشتخوار به تدریج ضمن تکامل به سوی وضعیتی پرنده مانند کوچکتر هم شدند، اما وزن این هیولا به 1400 کیلوگرم میرسیده است. این چیزی حدود 35 بار سنگین تر از دایناسورهای مشابه پرنده مانند است. نشریه "نیچر" گزارش می دهد که این حیوان منقاردار 8 متر طول داشته و قد آن دو برابر انسان بوده است؛ با این حال در هنگام مرگ در عنفوان میانسالی بوده است. این که این حیوان از چه چیزی تغذیه می کرده که تا این حد رشد کرده یک معماست. این گونه (Gigantoraptor erlianensis ) دارای برخی مشخصات دایناسورهای گوشتخوار مانند پنجه های تیز برای دریدن گوشت و در عین حال برخی مشخصه های گیاهخواران مانند سر کوچک و گردن دراز است. محققان چینی بقایای فسیلی این غول ماقبل تاریخ را در حوضه "ارلیان" در "مغولستان داخلی" پیدا کردند. محققان ابتدا با توجه به جثه حیوان تصور می کردند اسختوان های یک تیراناسور - گروهی که تی رکس به آن متعلق است- را یافته اند. تیم پژوهشگران نتیجه گیری کرده است که این موجود 70 میلیون سال قبل می زیسته است. شواهد موجود بر فسیل استخوان ها نشان می دهد که در یازدهمین سال زندگی تلف شده است. فسیل شناسان چینی کاشف این فسیل می گویند این بزرگترین حیوان پرنده مانندی است که تاکنون کشف می شود. این موجود احتمالا می توانسته با تکیه بر پاهای بلند و قوی خود با سرعت بالا بدود. فسیل شناسان می گویند این موجود روی خط مستقیم تکاملی که به پیدایش پرندگان امروزی منجر شد قرار نداشته است.
پاسخ : دایناسور - [HR][/HR] دایناسور بالدار این دایناسور به جای پرواز در آسمان، از درختی به درخت دیگر میپریده است. گفتنی است این اولین دایناسوری محسوب میشود که دارای 4 بال بوده است. محققان امیدوارند با تحقیقات بیشتر، جزییات کامل در مورد این موجود غول پیکر که از خصوصیات پرندگان و جانوران بطور همزمان برخوردار بوده را کشف کنند.احتمال میرود که با گذشت میلیونها سال، انواع پیشرفته این دایناسورها نحوه پرواز کردن را نیز آموخته باشند.بعضیها تصور میکنند دایناسور 4 بال برای بلند شدن از روی زمین، مانند هواپیما، مسافتی را با سرعت بالا بر روی زمین طی میکرده است.
پاسخ : دایناسور - [HR][/HR] آرکئوپتریکس حلقه میانی دایناسورها و پرندگان دیرینه شناسان آمریکایی با بررسی سلولها و رگهای خونی حاضر در استخوانهای یک پرنده ماقبل تاریخ به نام "آرکئوپتریکس" دریافتند که این جانور بیشتر از آنکه یک پرنده باشد یک دایناسور است. تاکنون تصور عموم این بود که "آرکئوپتریکس" حلقه میان دایناسورها و پرنده های مدرن است اما اکنون دیرینه شناسان دانشگاه ایالت فلوریدا در تحقیقات خود نشان دادند که خصوصیات فیزیولوژیکی این جانور بیشتر شبیه به یک دایناسور بوده است. این دانشمندان تصاویری میکروسکوپی را از سلولهای قدیمی و رگهای خونی حاضر در استخوان این حیوان تهیه کردند و نشان دادند که رشد و بلوغ این حیوان بسیار آهسته بوده است. این خصوصیت بیشتر شبیه به خزندگان بزرگ است درحالی که پرندگان کنونی جاندارانی هستند که به سرعت رشد می کنند و در مدت تنها چند هفته به بلوغ می رسند. نتایج این بررسیها فرضیه هایی را مطرح می کند که این رشد استخوانی سریع برای پرواز این دایناسورهای پرنده ضرورتی نداشته است. این دیرینه شناسان در این خصوص اظهار داشتند: "در کل ما هیچ چیز درباره بیولوژی آرکئوپتریکس نمی دانیم. برخی از دانشمندان فرض کرده بودند که فیزیولوژی این جانور با فیزیولوژی پرندگان کنونی متفاوت است اما تاکنون فسیلهای این جاندار ماقبل تاریخ برای تائید این فرضیه ها تجزیه نشده بودند. براساس گزارش لس آنجلس تایمز، بقایای فسیلی آرکئوپتریکس در سال 1860 در آلمان و یک سال بعد از انتشار مقاله "اصل انواع" توسط چارلز داروین پیدا شد. از آن زمان فرض شد که برخی از خصوصیات دایناسورها و پرندگان با هم مشترک است. این محققان در ادامه افزودند: "در این تحقیق ما بقایای فسیلی این جاندار را برای مقایسه سرعت رشد استخوانهای آرکئوپتریکس با سرعت رشد پرندگان کنونی و سرعت رشد سایر دایناسورها بررسی کردیم و دریافتیم که خصوصیات فیزیولوژیکی این جانور به دایناسورها شباهت بیشتری دارد.
پاسخ : دایناسور - [HR][/HR] پتروسور اسکن فسیل های دایناسورها پرده از راز چگونگی پرواز «پتروسور»ها برداشت. به گفته دانشمندان بزرگترین جاندارانی که تا به حال با توانایی پرواز در جهان شناسایی شده اند 70 میلیون سال قبل از پرواز اولین پرنده در جهان انرژی خود را از سیستم تنفسی مشابه شش پرندگان دست می آورده است. پتروسورهای بال چرمی در حدود 220میلیون سال پیش از خانواده ای بوجود آمده اند که امروزه به شکل کروکودیل ها تکامل یافته اند. تاکنون چگونگی امکان پرواز در این پرندگان ماقبل تاریخ به دلیل غیرقابل انعطاف بودن قفسه سینه و ناکارآیی فرآیند تنفس در آنها ناشناخته باقی مانده بود. متخصصان دانشگاه «ماساچوست» به تازگی با مطالعه بر روی فسیلی که به خوبی ساختار قفسه سینه پتروسورها را نشان می دهد اطلاعات متفاوتی را از شیوه تنفسی این جاندار ارائه کردند. با استفاده از تکنیک پرتونگاری دانشمندان دریافتند که استخوان های قفسه سینه این پرندگان اولیه از کیسه های هوایی برخوردار بوده که به شش جاندار منتهی می شده است. این سیستم تنفسی مشابه با سیستم تنفس پرندگان امروزی است که با انعطاف بدن خود کیسه های هوا را منبسط و منقبض کرده و هوای پاک را در میان ششها به جریان می اندازد. به این شکل اکسیژن موجود در هوا به شکلی موثرتر در ششها جذب خواهد شد. کیسه های هوای موجود در استخوان قفسه سینه پتروسورها که گنجایش آنها متناسب با ابعاد بدن جاندار افزایش می یافته است در کاهش وزن استخوان ها و افزایش سرعت پرنده نیز تاثیرگذار بوده است. به نوشته نیوساینتیست; این کیسه های هوا با سیستم هوای زیرپوستی در ارتباط بوده اند که با استفاده از آنها پتروسورها قادر به تغییر حالت بال های خود نیز بوده اند.
پاسخ : دایناسور - [HR][/HR] تیرانازوروس این جانور که حدود ۱۰۰ میلیون سال پیش زندگی می کرده از انواع عظیم الجثه دایناسورها محسوب می شود. تیرانازوروس تقریباً شبیه کانگورو اما بسیار بزرگتر از آن بوده و فاصله سر تا نوک دمش به ۱۵ متر می رسیده. ارتفاع تیرانازوروس از یک زرافه بلندتر بوده و به ۶ متر می رسیده، بیش از ۱۲ تن وزن داشته و از گوشت سایر جانوران تغذیه می کرده است. درازی هر دندان این هیولای گوشتخوار حدود ۱۵ سانتیمتر بوده!
پاسخ : دایناسور - [HR][/HR] هیپاسروساروس ( دایناسور کلاه خود دار) آناتومی: هیپاسروساروس یک دایناسور بزرگ، گیاهخوار، با تاج توخالی و منقار اردکی ( یک هادروسار) بود که شبیه به کورتیوساروس بود. این دایناسور حدود 30 فوت(9متر) طول داشت و تقریبا" 40 ردیف دندان گونه ای، یک نوک بدون دندان و یک ردیف از سوزن های کوتاه که بر روی ستون فقرات آن رشد کرده و یک بال کوچک را بر روی پشت آن شکل داده بود، داشت. این دایناسور یک تاج استخوانی توخالی بر روی سر طویل خود داشت که شبیه به یک کلاه خود مسطح بود( شبیه به تاج کوریتوساروس اما ضخیم تر). سوراخهای بینی هیپاسروساروس به سمت تاج بالا آمده بود. این دایناسور از تاج به منظور ایجاد صدا، ایجاد سرما، نمایشهای دوستانه به منظور جفت گیری و تشخیص جهت بو استفاده می کرد. نرها تاج بزرگتری نسبت به ماده ها و جوانترها داشتند. این دایناسور یک نوک بدون دندان و صدها دندان گونه ای داشت که از آنها به منظور خرد کردن غذا استفاده می کرد، بر روی دو پا راه میرفت، بازوهای کوتاه تر و دمی طویل و سنگین داشت، این دایناسور هیچ وسیله دفاعی طبیعی نداشت. زمان زیست: هیپاسروساروس در طول دوره کرتاسه حدود 70تا72 میلیون سال پیش تا پایان مزوزوئیک یعنی عصر دایناسورها زندگی می کرد. دایناسورهای هم عصر هیپاسروساروس ها در کرتاسه پایانی (در آمریکای شمالی) عبارتند از: آلبرتوساروس، کوریتوساروس، نانوتیرانوس، پاراسارولوپوس، ائوپلوسفالوس، کریتوساروس،و پاکی رینوساروس بودند. رفتار هیپاسروساروس: هیپاسروساروس احتمالا" از دایناسور های گله ای بود. این دایناسور در جنگلهای مرطوب زندگی می کرد و به منظور تولید مثل از نواحی ساحلی به نواحی مرتفع تر مهاجرت می کرد. تخمها: آشیانه ای که احتمالا" متعلق به هیپاسروساروس بود، در دویلزکولی در نزدیکی آلبرتا- کانادا یافت شد. آشیانه بزرگ بود و تخمهای گرد همراه با استخوان هایی مربوط به جنینهای نوک اردکی که احتمالا" مربوط به هیپاسروساروس بوده اند یافت شد. این تخمها که هم اندازه میوه طالبی هستند در ردیفهایی گذاشته می شدند و احتمالا" به وسیله ماسه و گیاهان پوشیده می شدند. تغذیه: هیپاسروساروس یک دایناسور گیاهخوار بود که از برگهای سوزنی شکل درختان کاج، دانه ها، میوه ها، شاخه های کوچک و برگهای ماگنولیا تغذیه می کرد. هوش: هیپاسروساروس یک اورنیتوپود بود که هوش آن(یا EQ که از روی نسبت مفز به بدن جانور محاسبه می شود)در میان دایناسور ها متوسط بود. EQ- بهره هوشی: تحرک: هیپاسروساروس بر روی دو پا راه می رفت و می دوید، و نسبتاً یک دایناسور تندرو بود. این دایناسور به منظور خوردن علفهایی که بر روی زمین روئیده می شدند، بر روی چهار پا راه می رفت. فسیل: فسیلها(بیشتر استخوانها) در آلبرتا، کانادا و مونتانا در آمریکا یافت شده است. هیپاسروساروس به وسیله یک شکارچی فسیل بنام بارنوم برون در نزدیکی تولمان فری ( نزدیک آلبرتا- کاناد ا )به سال 1912 یافت شد. برون آن را در سال 1913 نامگذاری کرد. طبقه بندی: هیپاسروساروس یک دایناسور اورنیتیسکیان بود. این دایناسور از رده دایناسور های پرنده مانند و گیاهخوار بود. این دایناسور یک اورنیتوپود( دایناسور دو پای، نوک دار، گیاهخوار)، یک هادروسور( یک دایناسور منقار اردکی) و یک لامبئوسارید( دایناسور های منقار اردکی با شاخ تو خالی نظیر باکتروساروس، کوریتوساروس، لامبئوساروس، پاراسارولوفوس و غیره) بود. گونه ویژه هیپاسروساروس اچ. آلتیسپینوس بود. __________________
پاسخ : دایناسور - تاریخچه مختصر دایناسور ها میلیونها سال پیش روی کرهء زمین زندگی می کردند. نخستین دایناسور ها حدود ۲۳۰ میلیون سال پیش می زیستند و آخرین دایناسور هایی که تا کنون شناخته شدهاند، ۶۵ میلیون سال قبل از بین رفته اند اگر بخواهیم تاریخ پیدایش انسان و دایناسور ها را روی زمین با هم مقایسه کنیم، می بینیم که انسان فقط ۵ میلیون سال است که روی کره زمین زندگی میکند در حالی که دایناسور ها مدتی بسیار طولانی ، یعنی حدود ۱۶۵ میلیون سال روی زمین زندگی کردند!
پاسخ : دایناسور - اطلاعاتی کوتاه میلیونها سال قبل، مدتها پیش از آن که بشری روی زمین باشد، دایناسورها وجود داشتند. دایناسورها، یکی از انواع خزندگان ماقبل تاریخ هستند که در دوران مزوزوییک، عصر خزندگان، می زیستند. دایناسورها جزء خزندگان بوده و اکثر آنها، از طریق تخم گذاری تولید مثل می کرده اند. هیچیک از دایناسورها پرواز نمیکردهاند و هیچکدام از آنها در آب زندگی نمی کرده اند. بزرگترین دایناسورها، بیش از 100فوت(30متر) طول و بیش از50 فوت(15 متر) ارتفاع داشته اند(مانند آرژنتینوزاروس، سیزموزاروس، الترازاروس، براکیوزاروس و سوپرزاروس). کوچکترین دایناسور، کومپوزوگناتوس، به اندازه یک جوجه بوده است. اندازه اکثردایناسورها، .بین این دو حد بوده است. ساروپودهای گیاه خوار، بزرگترین موجوداتی هستند که تاکنون روی زمین می زیسته اند اما نهنگهای آبی، از همه انواع دایناسورها، سنگینتر هستند! تصور اینکه دایناسورها چه صدایی داشته اند، رفتار و حرکات آنها چگونه بوده است، چگونه جفتگیری می کرده اند، چه رنگی بوده ان، و یا حتی تعیین اینکه فسیل آنها نر است یا ماده، بسیار مشکل می باشد. هیچ کس نمی داند که دایناسورها چه رنگی بوده اند یا نقش و نگار بدن آنها چگونه بوده است. در زمانهای مختلف، انواع مختلفی ازدایناسورها زندگی می کرده اند: بعضی از آنها روی دو پا راه می رفته اند(این دایناسورها، دوپا بودند)، بعضی روی چهار پا راه می رفتند(این دایناسورها، چهارپا بودند). بعضی از آنها هم می توانستند روی دو پا راه بروند و هم روی چهار پا. بعضی از دایناسورها بسیار سریع حرکت می کردند(مانند ولوسیراپاتور)، بعضی از آنها بسیار کند و سنگین حرکت می کردند(مانندآنکیلوساروس). بعضی از دایناسورها، زره داشتند، بعضی شاخدار بودند بعضی هم یال، میخ یا زوائد دیگری داشتند. پوست بعضی از دایناسورها، بسیار ضخیم و ناهموار بود در حالیکه بعضی دیگر از دایناسورها، پرهای اولیه ای داشتند. اکثر دایناسورها، گیاهخوار بودند(که گیاهخوار نامیده می شوند). مثلا تریسراتوپس، دایناسوری گیاهخوار بود. بعضی از دایناسورها، گوشتخوار بودند(که گوشتخوار نامیده میشوند).مثلا تی رکس، دایناسوری گوشتخوار بود. دایناسورها، در طی دوران مزوزوییک، حدود 165 میلیون سال بر زمین حکمفرمایی کردند، اما 65 میلیون سال قبل، به طور مرموزی منقرض شدند. دیرینه شناسان، با مطالعه بقایای فسیلی آنها، درباره دنیای ماقبل تاریخ به یافته های حیرت انگیزی رسیده اند. هنگامی که دایناسورها می زیستند، قاره های زمین همه درکنارهم به صورت یک ابرقاره بزرگ بودند که پانگه آ ، نامیده می شود. به علاوه هوای زمین هم بسیار گرمتر از حال حاضر بود. دایناسورها، حدود 65 میلیون سال قبل، در انتهای دوره کرتاسه، که فعالیتهای آتشفشانی و زمین ساختی متعددی رخ داد، منقرض شدند. در مورد انقراض دایناسورها، نظریات مختلفی وجود دارد. اکثر دانشمندان این نظریه را قبول دارند که برخورد یک شهابسنگ آسمانی، باعث تغییرات شدید آب و هوایی شده است و دایناسورها نتوانسته اند خود را با شرایط جدید وفق دهند. دایناسورها، 65 میلیون سال قبل، به علت تغییرات شدید زیست محیطی، که ناشی از برخورد یک شهابسنگ به زمین بود، منقرض شدند. احتمالاپرندگان امروزی، باقیمانده دایناسورها هستند. تمام چیزی که از دایناسورها باقی مانده فسیلهای آنهاست و احتمالا پرندگان. فسیلهای دایناسورها، در همه جای دنیا وجود دارند، حتی ممکن است یکی از فسیلهای آنها در نزدیکی جایی باشد که شما زندگی می کنید! بعضی از دایناسورها، بسیار شبیه پرندگان امروزی بودند و ممکن است دایناسورها اجداد پرندگان امروزی باشند. اگرچه فسیلهای دایناسورها،حداقل از سال 1818 کشف و مورد بررسی قرار گرفته اند، اما نام دایناسور(دینوس به معنی وحشتناک و ساروس به معنی سوسمار است)، در سال 1842، توسط کالبدشناس انگلیسی سر ریچارد اوون، به این موجودات داده شد. در آن زمان تنها سه نوع دایناسور مگالوزاروس، ایگوانودون و هیلائوزاروس شناسایی شده بود که دایناسورهای بسیار بزرگی بودند. قدیمیترین دایناسور شناسایی شده، اوراپتور است که دایناسوری گوشتخوار بوده و 228 میلیون سال قبل می زیسته است. تا کنون، حدود 500 جنس و تعداد خیلی بیشتری گونه از دایناسور شناسایی شده است. تقریبا چند ماه یکبار(گاهی اوقات چند هفته یک بار) فسیل جدیدی از زیر خاک بیرون می آید. __________________
پاسخ : دایناسور - دایناسور یک متری دانشمندان فسیل کوچکترین دایناسور را که تنها یک متر بوده است را کشف کردند. به گزارش خبرگزاری فارس، دانشمندان فسیل کوچکترین دایناسور را در شمال آمریکا کشف کردند و این فسیل را به موزه لسآنجلس منتقل کردند. لویس چیاپه، سرپرست موسسه موزه تاریخی طبیعی لسآنجلس گفت: وزن این دایناسور در حدود 2 پوند (در حدود یک کیلوگرم) و قد آن در حدود یک متر (4 اینچ) و اندازه سر تا دم این دایناسور در حدود 2 پا (حدود 70 سانتیمتر) بوده است. این تحقیقات نشان میدهد که این دایناسور در حدود 150 میلیون سال قبل میزیسته و از گیاهان و حشرات تغذیه میکرده است. 4 تکه از استخوانهای این دایناسور شامل جمجمه، بازو و پای آن طی سه دهه گذشته پیدا شده است.
