ایرنا:تحقيقات جديد نشان مي‌دهد موشهاي آزمايشگاهي كه با ورود به يك محيط جديد ترس زيادي از خود نشان مي‌دهند، در مقايسه با موشهايي كه در محيطهاي جديد نشانه‌اي از ترس از خود بروز نمي‌دهند، با سرعت بيشتري به تومورهاي سرطاني مبتلا مي‌شوند. به گزارش سايت اينترنتي ''لايوساينس''، محققان دانشگاه ''شيكاگو'' در آمريكا در يك مطالعه جديد در كمال شگفتي متوجه شدند به طور ميانگين، موشهاي ترسو زودتر از موشهاي ديگر به سرطان مبتلا شده و مي‌ميرند. با اين وجود سرعت پيشرفت بيماري سرطان در اين دو گروه از موشها ظاهرا تفاوتي نداشته و ترسو بودن تنها زمان ابتلا به سرطان را جلو مي‌اندازد. نتايج اين مطالعه كه در نشريه ''هورمونها و رفتار'' به چاپ رسيده، نشان مي‌دهد شايد با تحقيقات بيشتر بتوان احتمال ابتلا به سرطان را با توجه به شخصيت انسانها، پيش‌بيني كرد. محققان در اين تحقيقات ۸۱موش ۲۰روزه و ماده از انواعي از موشها كه سرطان پستان و سرطان غدد لنفاوي در آنها شايع است، را مورد مطالعه قرار داده و اين موضوع را بررسي كردند كه هر موش تا چه ميزان خواهان پيشروي در محيطهاي ناآشنا و غريب است و با همين روش ميزان ترسو و يا شجاع بودن موشها را تعيين كردند. ۸۰درصد از موشهاي ترسو با رسيدن به ميانسالي( ۱۳ماهگي) به سرطان سينه مبتلا شدند در حالي كه همين آمار در ميان موشهاي شجاع تنها ۳۸درصد بود. به گفته ''سونيا كاويگلي'' سرپرست مطالعه، اين نخستين شواهدي است كه نشان مي‌دهد بررسي نوع رفتار نوزاد موشهاي ماده مي‌تواند در تعيين زمان ابتلا به سرطان در آنها و پيش‌بيني زمان مرگشان مورد استفاده قرار گيرد. در اين مطالعه مشخص شد دوره‌هاي توليد مثلي موشهاي ماده ترسو در مقايسه با موشهاي ماجراجو در سنين بلوغ بي‌نظمي بيشتري دارد كه اگر چه اين بي‌نظمي‌ها در سنين پس از بلوغ در موشهاي ترسو از بين مي‌رود، اما باز در سنين ميانسالي به سراغ آنها مي‌آيد. محققان عقيده دارند بي‌نظمي دوره‌هاي توليد مثلي در موشهاي ترسو مي‌تواند سبب تفاوتهاي هورموني آنها با موشهاي شجاع شده كه اين امر در ابتلاي سريعتر به سرطان موثر است. تحقيقات مشابهي در همين دانشگاه در گذشته نشان داده بود كه موشهاي نر شجاع در مقايسه با موشهاي نر ترسو، به طور ميانگين عمر طولاني‌تري دارند
