‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩

پاسخ : ‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩

گه قتل شه دنيا و دين است ...

دل افســــرده‎ام با غــم قــــرین اســــت

كه در فكر جواد العارفیـــــن اســــــت



چــرا غمگیــــن در این عالــم نبـاشــم

پریشان قلب ختم المرسلیـــــن اســــت



شــد از زهر جفــــا و كینــه مسمـــــوم

جهان از ماتمش با غم قــــرین اســـت



بــه هنگــام شبــاب، از كـیـــد دشمــن

خزان، گلزار سلطان مبیـــــن اســـــت



میـــان حــــجـــــره در بســـتــه بــــر او

ز آهش، لرزه بر عرش بریــن اســــت



غبار غـــم نشســتــــه بــــر رخ مـــــاه

گه قتل شـــه دنیــــــا و دیـــن اســــــت



لبــش عطشان و جانـش بر لبــــش بود

چنان جدش كه دریا آفریــــــن اســـــت



هنــــوزم در تمــــام كــــون، قطــــــره

بپا شور عـزا در شهر دیــــن اســـــت​

​

 

پاسخ : ‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩

​

سلام ما به رخ اطهر ...​

سلام ما به رخ انور امام جواد
درود ما، به تن اطهر امام جواد​

غريب بود و غريبانه جان سپرد و نبود
كسى به وادى غم، ياور امام جواد​

ز آتش ستم خصم، آب شد تن او
به خاك حجره بود، بستر امام جواد​

كسى نبود، به بالين آن امام همام
به غير همسر بد اختر امام جواد​

چه ظلم‏ ها كه به حقش، نكرد ام الفضل
نگر، به دشمنى همسر امام جواد​

به خشكى لب لعلش، نريخت آب كسى
به غير ديده ‏ى او خون ‏تر امام جواد​

به روى خاك، چو پروانه شد فدا و دريغ
چو شمع آب شده، پيكر امام جواد​

فغان كه آتش زهر ستم، به فصل شباب
شرر فكند، ز پا تا سر امام جواد

محسن حافظی​

​

 

پاسخ : ‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩

​

هزار جان گرامی ، فــدای جــود جــواد
دل شکسته خود بسته ام به بود جـــواد


هماره می رسد از کائنات و مخلوقـــات
ندای ذکر و ثنا ، مدحت و درود جــــواد


همه خلایق عالم ، غریق نعمت اوســت
چرا که نیست حدودی برای جود جـــواد


وصی حجت هشتم ، ســــــلاله زهـــــرا
خدای حی توانا بــــــود شهــــود جــــواد


شب تولد دریای جـود و احسان اســــت
رسد به گوش سماواتیان ، سرود جــواد


در این ولادت چشـم و چراغ بزم وصال
شده است شاد ، دل والی و دود جـــــواد


از انکه سجده شکـرش ، فضل خداســت
قبول حضرت جانان شده سجود جـــــواد


قدم به عرشه زین بــراق نــــور نهــــاد
به سوی حضرت سبحان بود صعود جواد


ز ذیل فضل و عنایات او ندارم دســـــت
که زنده ام به عنایات و هم وجود جـــواد


به اشک دیده بشویم دفاتـــــــر گنهــــــم
که متصل شده قطره به بحر جود جــــواد

​

​

 

پاسخ : ‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩

بارالها ، ز چه رو همـــــــدم گل، خار شـــــده
خار و خس ، زاغ و زغن ، ساکن گلزار شده
​

​

بلـبل بستــــــــان ، از خــــــار شکــــــایت دارد
که چرا خار به جــــای گل گلنـــــــار شـــــــده ​

​

من جوادم که جهان ریزه خور خوان من است
مرغ جان ، حبس و در این دام گرفتار شــــده ​

​

انقدر رنج ، من از همســـــــر خائــــن دیـــــدم
که دلم غمزده زین شوم ستمکــار شـــــده​

​

این چه ایین و طریق است ، که این ملعـــــونه
پی ازار من ، این مشرک خونخـوار شــــده ​

​

گل من پرپر و پژمرده شده وقت شـــــــبـــــاب
جگرم سوخته از کینه غــــــــدار شـــــــده ​

​

ریخته زهر جفا را چــو بکامـــــم پنهـــــــــــان
قلب من سوخته ، نیلی گل رخسار شـــــده​

​

گشته از زهر جفا سینه و قلبم مــــجــــــــروح
خون دل امده ، از چشــم درر بار شــــــــده ​

​

هر چه فریاد کشیدم : زعطش سوختــــــــه ام
نه کسی با خبر از من ، به شب تار شـــــده ​

​

بر رخم بسته در حجره و محبوسم کـــــــــــرد
خود گرفتار غضب ، اتش قهـــــار شـــــــده ​

​

اخر الامر به مقصود خــــودش نائل شــــــــــد
لیک ارام دلم ، زار و عــــــــزادار شـــــــده​

​

قطره،زین ماتم عظمی، دل دریا خون شــــــد
شور عاشورا ، دگــــر باره پدیدار شــــــده

​

 

پاسخ : ‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩


تشنه لب

اي خــــــــداونــــــد توانـــــــاي مبيــــــــن
خالــــــق امكــــــــــان و رب العالميــــــــن

اندر اين دنياي بــــــــي مهــــــر و وفــــــا
مـــــــــن گرفتـــــــارم به دام مشركيـــــــن

باب من باشد علــــي موســـــي الرضــــــا
از لقب باشــــم جـــــــــواد العـــــــارفيـــــن

از ستـــمــــــهـــــاي عــــدوي نابــــكــــــار
روز و شب باشم ز دشمـــــن دل غميــــــن

سينه ام مجــــــــروح و قلبــــــم داغــــــدار
گشتـــه از ظلــــــم و جفــــــاي خائنيـــــــن

باعث قتلـــــــــم شـــــده ملعــــــونــــــه اي
كودكـــانم گشتــــــه بي يـــــار و معيــــــــن

بــــود ام الفضــــــــل ملعــــــــونه دغــــــا
ريخت در كامم ، ستمگـــــر ، زهر كيـــــــن

پس در حجــــره به روي شــــــاه بســـــت
گشت غمگيــــــن ، ان وصـــي مرسليـــــن

هر چه گفتا ، از عطــــــش دل سوختـــــــه
شورشـــــي افتــــــاد در عــــــرش بريــــــن

كام عطشان همچـــــو جــــــد اطهــــــرش
تشنه لب جـــــــان داد ان حامـــــي ديــــــن

 

پاسخ : ‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩

به ديوار قفس بشكسته ام بال و پر خود را
زدم تنــهاي تنـها ناله هاي آخر خود را

​

درون شعله همچون شمع سوزان آتشي دارم​

كه آبم كرده و آتش زده پا تا سر خود را​

قفس را در گشوده صيد را آزاد بگذاريد​

که در كنج قفس نگذاشت جز مُشتي پر خود را

​

بزن كف پايكوبي كن بيفشان دست، امّ الفضل​

كه كُشتي در جواني شوهر بي ياور خود را

​

بيا و اين دم آخر به من ده قطره ي آبي​

كه خوردم سالها خون دل غم پرور خود را

​

چه گويي اي ستمگر در جواب مادرم زهرا​

اگر پرسد چرا لب تشنه كُشتي شوهر خود را

​

اجل بالاي سر، من در پي ديدار فرزندم​

گهي بگشوده ام گه بسته ام چشم ترِ خود را

​

به ياد شعله هاي ناله ي إبن الرّضا «ميثم» ​

سِزَد آتش زني هم نخل، هم برگ و برِ خود را​

حاج غلامرضا سازگار (ميثم)​

 

پاسخ : ‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩

پشت این حجره ی زهرآلوده
جگری بر سر خاک افتاده
لبه ی تیغ ز بس کاری بود
بر دل سوخته چاک افتاده ​

این جوان بیکس و یار است مگر
که به جز زخم ندارد مرهم
در نگاهش رمقی بود اگر
می رود از سر و رویش کم کم ​

بغض دیرینه ی ۱ رجاله
زهر پاشید بر آیینه تان
لب ۱ مشت مونث می ریخت
خنده بر سوختن سینه تان ​

سیل در باغ خدا افتاده
شده جاری عرق پیشانی
چشمتان داشت سیاهی می رفت
آه از این نفس پایانی ​

شانتان هشت اجل از این حرف
بر دهان من و ما سنگین است
که بیفتی وسط مخروبه
این همان تجربه ی دیرین است ​

این خرابه است بیا گریه کنیم
تا به ۱ روضه حواله بدهند
یعنی بر دامن ما خاکی از
پای مجروح ۳ ساله بدهند

 

پاسخ : ‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩

​

من جواد فیض ، هم بر اولیــــن ، هـم اخرینـــــم


باء بســــم الله خلقــــــــت ، روح رب العالمینـم


در حضور حق تعالـــــی ، بنـده فرمانـــــروایـــــم


حکم فرمای عوا لم ، رهبـــــر روح الامینــــــــم


سینه من ، مخزن علم لدنـــــــی امــــد از حــــــق


قلزم فضل الهـــــــی ، رهنمــــــای مؤمنینـــــــم


حجت بر حق حقم ، کاشــــــــف اســـــرار غیبـــم


من امام و نور چشـــم اسمــــــان و هم زمینــــم


جلوه مصباح و نور عرشه (عرش استوی) یــــم


گاه در سیر عوالم ، گاه در عـــــرش برینــــــم


جد من ، ختم رسل ، پیغمبر اخر زمــان اســـــت


شاخه طوبی زهـــــرا و امیــــــر المؤمنینـــــم


من وصی مصطفی و مرتضی و مجتبــــی یـــــم


وارث شاه شهیدان ، زاده ان مـــــــه جبینـــــم


برترین ایات حقم ، مصـــــدر علــــــــم الهـــــی


رهبر خلق جهانـــم ، شافــــــع للمــــذ نبینـــــم


نه سپهر عدل و دادم در زمیـــــن و اسمانــــــم


در لقب ، این رتبه دارم ، حافظ دین مبینــــــم


قطره ام که از ان پدید امد به دنیا هفـــــت دریا


صاحب کون و مکان ، دریای گوهـــر افرینــــم

​

 

پاسخ : ‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩

​

من ان زینــــــت ده عــــرش برینـــــم
که جا داده خــــــدا انــــــدر زمینـــــــــم


امـــــــام مقــــتــــــــدای کائنــــــاتــــم
بــــــه امـــــر ذات رب العالـمـــینـــــــــم


کتاب الله ناطــــق ، معـــــدن علـــــــم
وصی مصطفــی ، حبــــــل المتــیـنـــــــم


جهان باشد چو انگشتـــر به دستـــــم
که بر انگشتــــری نقــــــش نگـــینــــــم


زمین و اسمان باشـــــــد مطیعــــــــم
که حاکم ؛ هم بر ان و هــــم بر اینــــــــم


من ان ظــــــل خداونــــــد جهانـــــــم
گهی در عــــرش گه عــــرش افرینــــــم


برای حفظ دین و حفـــــــظ قـــــــران
بود جبـــــــار و دشمــــــــن در کمینــــــم


از این ملعونه شــــوم ستمــــــگـــــر
ز مکر و حیلـــه اش با غــــــم قرینـــــــم


گواهم عاقبــــــت از زهـــــر کینــــــه
کنــد مســــــمــــــوم ، اخر این لعینــــــــم


به راه دین بایـــــد دهــــــــم جــــــان
شــــــود محفــــــوظ ، قــــــران مبینـــــــم


رضایم بر رضـــــای حــــق تعالـــــی
که من، در امر حق، صبـــــــر افرینـــــــم


گواهــــــم از دل دریـــــــا و قطــــــره
که دست حــــــــــق بـــــود در استینــــــم

​

 

پاسخ : ‍۩~*~۩طنين ناله هاي قلم (اشعاري در رثاي امام جواد (ع)‍۩~*~۩

سلام من به نور عین زهرا


جواد ، ماه کاظمین زهرا


سلام من به غربت حریمش


به کاظمین و صاحب کریمش


سلام من به قلب بیقرارش


که سوخته ز یار نابکارش


سلام من به غربت نگاهش


به چشم های منتظر به راهش


سلام من به حال احتضارش


به لحظه های سخت انتظارش


دلش به دام عشق مبتلا بود


در انتظار مقدم رضا بود


به حال مرگ فتاده محتضر بود

​