من جوادم که به یاد تو سخن میگویم [HR][/HR] [FONT="]سوخت از زهر هلاهل جگرم مادر جان[/FONT] [FONT="]تيره شد روز به پيش نظرم مادر جان[/FONT] [FONT="]من در اين حجره ى در بسته خود مى پيچم[/FONT] [FONT="]كس نداند كه چه آمد به سرم مادر جان[/FONT] [FONT="]نكشد گر كه مرا زهر جفا خواهد كشت[/FONT] [FONT="]خنده ى همسر بيدادگرم مادر جان[/FONT] [FONT="]من جوادم كه به ياد تو سخن مى گويم[/FONT] [FONT="]چون ترا از همه مشتاق ترم مادر جان[/FONT] [FONT="]همچو شمعى اثر زهر ستم آبم كرد[/FONT] [FONT="]سوخت پروانه صفت بال و پرم مادرجان[/FONT] [FONT="]همسرم پشت در خانه به دست افشانى[/FONT] [FONT="]من به ياد تو و مسمار درم مادر جان[/FONT] [FONT="]چون تو در فصل جوانى ز جهان سير شدم[/FONT] [FONT="]كه زده داغ تو بر جان شررم مادر جان[/FONT] [FONT="]به لب خشك من غمزده آبى برسان[/FONT] [FONT="]كز عطش سوخته پا تا به سرم مادر جان[/FONT] [FONT="]شعر (ژوليده) گواهى دهد از غربت من[/FONT] [FONT="]دوست دارم كه بيايى به برم مادرجان[/FONT] [FONT="]شاعر:ژوليده نيشابوري[/FONT]