ميخوام يه تابلو بکشم وقتي مياي جلو چشم چشماتو دريايي بزرگ لباتو آتيش بکشم بازي موج و رقص نور بازي چشمات ميمونه تو عمق رنگ آبيا غرق شده ها نمايونه تابلوي خيس رنگ من هواش هواي بارونه اون کيه که کنج چشات اشک ميريزه شعر ميخونه تو خواب ابريشم موت دستاي خواهش ميکشه آخ که چقدر دوست داره اون که تو تابلو گريونه رنگ غرور خورد به چشات چشماي خوبت شده بد نگات که مهربوني داشت از مهربوني درومد نه اين گناه رنگا نيست گناه اين دربدره وگرنه ني نيه چشات از آهو مهربون تره فرق تو و تابلويه من فاصلشون قيامته غرور بد تو شکل من صورت تو محبته صورت تو محبته