يکي بود يکي نبود تو دنيا،يه جوون خسته بود ميون کلبه قلبش،دختري نشسته بود روزا با طلوع خورشيد، پا ميشد به ياد اون شبا از بوسه مهتاب،سر ميذاشت به خاک اون عسلي چشم عسلي پوست تنش پوست پري کُپلي لپ تپلي شازده خانم يه گل پري عسلي چشم عسلي پوست تنش پوست پري کُپلي لپ تپلي شازده خانم يه گل پري پسرک هيچي نداشتش، زير سقف آسمون عاشق دختره بود، با يه قلبي مهربون اما اون دخترک بد، فکر شاه پريون دلشو شکست و رفتش، پي شازده اي جوون عسلي چشم عسلي پوست تنش پوست پري کُپلي لپ تپلي شازده خانم يه گل پري عسلي چشم عسلي پوست تنش پوست پري کُپلي لپ تپلي شازده خانم يه گل پري تک و تنها پسرک با کوله باره غم ها خودشو، غصه ها شو سپرد به موج دريا ديگه قلب يخ زده اش گرمي آفتاب نمي خواست تو شباي بي کسي بوسه مهتاب نمي خواست همه ي عشق و وجودش آرزوهاش همون بود همه ي بود و نبودش خواستني هاش همون بود همون بود همون بود عسلي چشم عسلي پوست تنش پوست پري کُپلي لپ تپلي شازده خانم يه گل پري عسلي چشم عسلي پوست تنش پوست پري کُپلي لپ تپلي شازده خانم يه گل پري عسلي چشم عسلي پوست تنش پوست پري کُپلي لپ تپلي شازده خانم يه گل پري عسلي چشم عسلي پوست تنش پوست پري کُپلي لپ تپلي شازده خانم يه گل پري عسلي چشم عسلي پوست تنش پوست پري کُپلي لپ تپلي شازده خانم يه گل پري عسلي چشم عسلي پوست تنش پوست پري کُپلي لپ تپلي شازده خانم يه گل پري