بر روی پست پروفایل Milaad نظر می دهد.

.
همینقدر زیبا

به به، ببین کی اینجاست!
سلام، حال و احوال شما چطوره میلاد جان؟ خیلی وقته نبودی امبدوارم همه چی خوب باشه...️
نبودنت حس میشه...

چقدر اینجا خلوت و آروم شده... یه روزی اینجا غوغا ها بر پا بود....
و منی که همچنان میام، انگار کمی از خودم اینجاست و میام به دیدنش...

سلام و درود
شکر ، آره همین تک و توک مکالمه ها و عکس بازی ها باعث میشه سر بزنم ..
سلامت باشی (قلب)
خودت خوبی ؟
گفته بودی هر وقت که خیلی خوب بودی و از ته دل خندیدی میای میگی بهم
امیدوارم یادت رفته باشه ..

آره خلوت انگار همه جارو خاک گرفته..
دوست داری جارو برداری بیوفتی به جونش!
دقیقا، قسمتی از ما لابلای همین تاپیک ها و پروفایل ها و عکس ها و نوشته جا مونده و ترک کردنش سخته .

منم خوبم خداروشکر...
اوه نه... بچه که بودم اصلا بچه ی گریه رویی نبودم به گفته ی دیگران، ولی هر چی سنم بالا تر رفت اشکم دم مشکم بود.. نه حقیقتا هنوز هم از ته دل نخندیدم... سرعت بالا و پایین زندگی این چند وقت زیاد بوده حتی یادم رفت واسه شادی های کوچیک هم بخندم...
اما تا دلت بخواد شکر کردم... خدا خیلی هوامو داشت.... ️

اینجا واسه من مثل یه سینما شده الان....
فیلم های قشنگ دیدم و خاطره های قشنگی ساختم...
زمان که میگذره خاطره ساختن سخت میشه... من از اونام که با خاطره هام زندگی میکنم... اهل ساختن خاطره ی جدید نیستم دیگه....

امروز که سر زدم دیدم یکی پی وی واسه یه فروم دیگه دعوت نامه فرستاده... هممون رو هم اد کرده(خنده)...
نمیدونه حداقل دیگه از من یکی گذشته(دوباره خنده)

اولین باری که من تو ی فروم ثبت نام کردم اصلا فکرش رو نمی‌کردم که این همه سال ادامه و دوام داشته باشه ، چه آدم‌هایی که اومدن و رفتن
حتی اولین نفراتی رو که باهاشون هم کلام شدم یادم هست

۱۴ ۱۵ سال میگذره ولی انگار همین دیروز بود
با اون کامپیوتر قدیمی خونه پدرم ..

خاطره جدید برای شرایط جدید حتما ساخته میشه دست خودتم نیست

خاطره رو خوب گفتی
منم کشیده میشم دنبال خاطرات و دست خودم نیست، گاهی اذیت میکنن ولی نمیتونی ول کنی !
شایدم اینکه هنوزم سر میزنم به فروم‌ها دنبال خاطراتی هستم که می‌دونم قابل تکرار نیستن ..

واقعا چطور میشه فراموش کرد
اونایی که رفتن و نیومدن چطور فراموش کردن ؟
والا منم دوست داشتم اینجوری بودم ! دی

میفهمم... منم احساس مشابهی نسبت به خاطرات مجازی سابقم دارم... نمیتونم پشت کنم و فراموش کنم...شاید چون واسه من واقعی بودن...
بیرون از این فضا بین دوست نماهای دور و برم احساس امنیت نداشتم همیشه... میدونی اولش خوب شروع میشه ولی بعدش خراب میشه، بعد که زمین میخوری، یا موفق میشی، عاشق میشی یا فارغ میشی... یکی نشسته زخم بزنه... اینجا خبری از زخم نیست...

نمیدونم... ولی خوبه که اینجا هست.. کاش نوشته ها، پست ها و.. همه چی همون جوری باقی می موند..

آره ، رفاقت و دوستی اسم و رسم بزرگی داره که به وقت تنگش خودشو نشون میده وگرنه تو حالت عادی همه راهشونو میرن ، همینکه اینجا تو این همه سال مشکلی نداشتی خداروشکر.

اینجا ی جوری محل آرشیو عکس هامون نوشته هامون هست و افکار ریز و درشت از گذشته تا الانمون هست ..