خدایا گر تو درد عاشقی رو می کشیدی تو هم زهر جدایی رو به تلخی می چشیدی اگر چون من به مرگ آرزوها می رسیدی پشیمون می شدی از اینکه عشق آفریدی خدایا عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم خدایا گر تو درد عاشقی رو می کشیدی تو هم زهر جدایی رو به تلخی می چشیدی اگر چون من به مرگ آرزوها می رسیدی پشیمون می شدی از اینکه عشق آفریدی بگو هرگز سفر کردی سفر با چشم تر کردی کسی را بدرقه با اشک تو با خون جگر کردی ز شهر آرزوهایت به ناکامی گذر کردی گل امید تو پرپر به خاک رهگذر کردی خدایا گر تو درد عاشقی رو می کشیدی تو هم زهر جدایی رو به تلخی می چشیدی اگر چون من به مرگ آرزوها می رسیدی پشیمون می شدی از اینکه عشق آفریدی
خــــاكــــــم به سر ، زغصه به سر خاك اگر كنم خـــــاك وطن كه رفت ، چه خاكي به سر كنم ؟ آوخ ، كــلاه نيست وطـــــن ، گـــــــر كه از سرم برداشتند فــــكـــر كــــــلاهي دگــــــــر كــــــنم مــــرد آن بود كه اين كلهش ، برسر است و من نـــــــــــامـــردم ار كه بي كله ، آني به سر كنم مــــن آن نيـــــــم كــــــــه يكسره تدبير مملكت تسليــــــــم هـــــــرزه گـــــــــرد قضا و قدر كنــم زيــــــــر و زبر اگــــــــر نكنـــــــي خــاك خصم را وي چــــــــــرخ زيــــــــــر و روي تو زير و زبر كنم جــــــــاييست آروزي مـــن ، ار من به آن رسم از روي نعـــــــــش لشكـــــــــر دشمـن گذر كنم هــــــــــر آنچـــــه ميكني بكن اي دشمن قوي مـــــــــن نيز اگــــــــر قــــوي شدم از تو بتر كنم مـــــن آن نيـــــم بــــه مرگ طبيعي شوم هلاک وین كـــــــاسه خون به بستر راحت هدر كنم معشـــــوق عشقي اي وطن! اي عشق پاك من اي آن كـــــــه ذكـــر عشق تو شام و سحر كنم عشقت نه سرسري ست كه از سر به در شود مهـــــرت نـــــــه عارضي ست كه جاي دگر كنم عشـــــق تــــــــو در وجــــــودم و مهر تو در دلم بـــــــــا شير انـــــــدرون شد و با جان به در كنم..! اندکی صبر... سحر نزدیکست!
