مینی عاشقانه ♡

گر ناله ‌کنان دل به ‌تو بندم عجبی نیست
جنسی که نفیس ‌است به‌ فریاد فروشند

 

ما ز هر صاحب دلی یک رشته فن آموختیم
عشق از لیلی و صبر از کوه کن آموختیم
گریه از مرغ سحر، خودسوزی از پروانه ها
صد سرا ویرانه شد، تا ساختن آموختیم!

​

 

یک شب ز ماورای سیاهی ها
چون اختری بسوی تو می آیم
بر بال بادهای جهان پیما
شادان به جستجوی تو می آیم

سر تا بپا حرارت و سرمستی
چون روزهای دلکش تابستان
پر می کنم برای تو دامان را
از لاله‌های وحشی کوهستان

یک شب ز حلقه‌ای که بدر کوبند
در کنج سینه قلب تو می لرزد
چون در گشوده شد، تن من بی تاب
در بازوان گرم تو می لغزد

 

باز هم باران !
باز هم باران با ترانه !
باز هم باران با ترانه با گوهر های فراوان !
باز هم باران با ترانه با گوهرهای فراوان و یادت در شب بارانی !

 

در این فکرم که خواهی ماند با من مهربان یا نه

به من کم میکنی لطفی که داری این زمان یا نه

وحشی بافقی​

 

فال حافظ زدنت از پی دلتنگی کیست؟​

من که هر لحظه به یاد تو و دلتنگ تو ام​

هر ستاره یه نشان از غم و دلتنگی من
آسمان را بفرستم که بدانی همه جا یاد تو ام؟​

 

آواز مهربانی تو با من
در کوچه باغ‌های محبت
مثل شکوفه‌های سپید سیب
ایثار سادگی است
افسوس آیا چه کس تو را
از مهربان شدن با من
مایوس می‌کند؟​

حمید مصدق

 

عشق می‌گوید دل‌ و دلبر یکی‌است
عقل حیران دست بر سر می‌زند
دل به‌جان نقش خیالش می‌کشد
مهر مهرش نیک بر زر می‌زند​