نوترینوهای کیهانی، زمین را بمباران می کنند! فیزیکدانان یافتههای جدیدی را درباره بمباران همه جانبه نوترینویی به زمین ارائه کردند که نشان میدهد زمین از اطراف و از درون، مورد هجوم نوترینوهای کیهانی و زمینی قرار گرفته است. رصدخانه نوترینوی آیسکیوب، آزمایشگاهی در دل یخچالهای قطب جنوب آزمایشگاهی که در منطقهای وسیع از قطب جنوب بنا شده، میزان نوترینوهای کیهانی که از فضا به سوی زمین روانه میشوند را دو برابر اعلام کرده است. محققان در این آزمایشگاه هفته پیش بالاترین سطح انرژی نوترینویی که تاکنون در زمین ردیابی شده را به ثبت رساندند. نوترینوها ذرات تحت اتمی بدون بار الکتریکی هستند که تقریبا هیچ جرمی ندارند و به ندرت با ماده تعامل دارند. این به آن معنی است که نوترینوها میتوانند در مسیری مستقیم جهان را درنوردند و بدون بازتابیده شدن و یا ردیابی شدن، از میان سیاره زمین عبور کنند. از سویی دیگر، ردیابی در ایتالیا اولین مدارک مستدل مبنی بر ایجاد نوترینوها در زیر پوسته زمین را ارائه کرد. این ژئونوترینوها نسبت به نوترینوهای فضایی از انرژی کمتری برخوردارند اما میتوانند نشانهای از وجود فعالیتهای رادیواکتیوی باشند که در حال ایجاد حرارت در اعماق زمین هستند. در مقابل نوترینوهای پرسرعت فضایی نشانههایی از منابع مرموز و پرقدرت تشعشعاتی فراتر از کهکشان راه شیری هستند. اما در آزمایشگاه آیس کیوب(IceCube) دانشمندان یک متر مکعب از یخهای اعماق قطب جنوب را با حسگرهای نوری پوشاندهاند تا بتوانند جرقههای کوچک احتمالی ناشی از برخورد نوترینوها با اتمها را ردیابی کنند. این مرکز اولین ردیابی خود را در سال ۲۰۱۳ انجام داد و توانست نوترینوهای خارج از منظومه شمسی را ردیابی کند: ۲۸ نوترینو با انرژی فراتر از دسترس بهترین برخورد دهنده اتمی دست ساز بشر درحال حرکت ردیابی شدند. از آن زمان به بعد، تعداد این نوترینوهای متحرک به بیش از ۵۰ رسید. محققان این پروژه به تازگی در کنفرانسی که در هلند برگزار شد رکوردی جدید را در ردیابی ذرات نوترینو توسط ردیابهای یخی اعلام کردند. به گفته محققان نوترینوی ردیابی شده دستکم ۲۶۰۰ تریلیارد الکترون ولت انرژی داشتهاست، یعنی صدها برابر بیشتر از پروتونهای درون برخورد دهنده بزرگ هادرون، این در حالی است که رکورد انرژی پیشین دو هزار الکترون ولت ثبت شده بود. از این رو این نوترینو به قدرتمندترین ذره کیهانی که تاکنون رصد شده تبدیل شد. این ذره همچنین به عنوان سریعترین ذره نوترینوی ردیابی شده در جهان نیز نامگرفته است. نوترینوها معمولا با سرعتی نزدیک به نور حرکت میکنند و افزایش اندکی به این سرعت نیازمند حجم زیادی انرژی خواهد بود. مهمتر اینکه میزان انرژی بیان شده تنها کمینهای از انرژی حقیقی است. نوترینو به خودی خود به دام ردیابها نخواهد افتاد، آنچه رصدخانه آیس کیوب ردیابی کرده، ذرهای متفاوت به نام مائون است که محصول جانبی یک مائون نوترینو بوده و از سوی شمال به زمین رسیده است. به گفته دانشمندان این ذره توسط نوترینویی ایجاد شده که در زیر ردیاب قرار داشته است. تصویری از آزمایشگاه بورکسینو در گرن ساسو ایتالیا به گفته محققان براساس مدل استاندارد فیزیک، انرژی حقیقی این ذره بین پنج هزار تا ۱۰ هزار ترا الکترون ولت است، یعنی هزار برابر انرژی یکی از پرتوهای پروتونی در برخورد دهنده هادرون. نوترینوها را اما میتوان با انرژی کمتر و نزدیکتر به زمین نیز یافت. آزمایشگاه بورکسینو در گرن ساسو ایتالیا حاوی ۲۰۰ تن روغن ویژه است که خمرهای بزرگ و کروی حاوی حسگرهای نوری را پر کردهاست. بورکسینو با هدف ردیابی نوترینوهای کمانرژی که به واسطه واکنشهای اتمی در قلب خورشید ایجاد میشوند، ساخته شد. اما اکنون از اطلاعاتی که این دستگاه طی هفت سال گردآوری کرده برای بررسی وضعیت درونی زمین استفاده میکنند. به این شکل با ردیابی نوترینوهایی که از داخل زمین متصاعد میشوند، میتوانند میزان حرارت درون زمین را تخمین بزنند. ردیابهایی مانند بورکسینو تاکنون توانستهاند چندین نمونه از نوترینوهای زمینی را در کنار پرتوهای بیشمار نوترینویی تولید شده در نیروگاههای اتمی در سرتاسر زمین را ردیابی کنند. با این همه محققان بورکسینو به تازگی شواهدی خیره کننده از نوترینوهایی ارائه کردهاند که از لایه گوشته زمین متصاعد شدهاند. این اطلاعات جدید از وجود ۷۷ نوترینو خبر میدهند که ۲۴ ذره از میان آنها قطعا از سوی زمین و نه نیروگاههای اتمی متصاعد شدهاند که دانشمندان اطمینان دارند تعداد مشخصی از آنها از گوشته زمین به ردیابها رسیدهاند. جزئیات بیشتر این پژوهش در Physicalrewiew letters منتشر شده است. منبع:BBC
نمایی رنگارنگ از سحابی جغد تلسکوپ بسیار بزرگ سازمان فضایی اروپا در شیلی بهترین نما از سحابی ESO 378-1 را به ثبت رساند، این سحابی سیاره نما که به سحابی جغد معروف است بقایای یک ستاره در حال مرگ را نشان می دهد. این تصویر سحابی سیاره نما ESO 378-1 را نشان می دهد. این گوی درخشان که حدود ۴ سال نوری گستردگی دارد، در صورت فلکی هیدار واقع شده و ۳۲۵۰ سال نوری از زمین فاصله دارد. مانند تمام سحابی های سیاره نما پخش شدن گاز و غبار ستاره ای به مدت ِ نسبتا کوتاهی و فقط چند ده هزار سال در این ستاره ی در حال مرگ به طول می انجامد. برای شکل گیری یک سحابی سیاره نما، ستاره پیری باید جرمی حدود ۸ برابر کمتر از خورشید ما داشته باشد، ستاره سنگین تر از این حد زندگی خود را در یک انفجار ابرنواختری از دست می دهد. زمانی که این ستارگان پیر می شوند به وسیله گاز و بادهای ستاره ای شروع به از دست دادن لایه های بیرونی خود می کنند. بعد از آن که بیشتر این لایه های بیرونی از بین رفتند؛ هسته ستاره داغ باقی می ماند و شروع به انتشار تابش فرابنفش می کند که این باعث می شود گاز اطرافش یونیزه شود، روند یونیزاسیون در حال گسترش باعث می شود این گازها بصورت شبح مانند دیده شوند. پس از اینکه سحابی سیاره نما محو شد، قبل از اینکه سوخت ستاره به اتمام برید، پس مانده های ستاره ای برای میلیاردها سال می سوزد. سپس ستاره به آرامی تبدیل به یک کوتوله سفید خواهد شد و بیش از میلیاردها سال سرد خواهد شد. خورشید ما نیز در چند میلیارد سال آینده یک سحابی سیاره نما ایجاد می کند و تبدیل به کوتوله ی سفید می شود. سحابی سیاره ای نقش حیاتی در غنی سازی مواد شیمیایی و تکامل جهان ایفا می کند. عناصری مانند کربن، نیتروژن و همچنین برخی دیگر از عناصر سنگین تر، در این ستاره ها ایجاد می شوند و به فضای بین ستاره ای باز خواهند گشت. منبع:SCI_NEW
ابزارهای جدید ناسا به مناسبت سومین سال فرود کنجکاوی در مریخ مریخ نورد کنجکاوی ناسا به طور رسمی سه سال است که به کاوش در مریخ میپردازد، ناسا به همین مناسبت دو ابزار جدید آنلاین که به علاقمندان امکان کاوش دقیق در سیارهی سرخ را می دهد، معرفی کرده است. این تصویر از کاوشگر کنجکاوی شنها، ماسههای موّاج و سنگها را بر فراز تپهها نشان میدهد. تک تک تصاویر ترکیبی را به وجود آورده در روزهای مریخیِ ۹۵۲ و ۹۵۳ از این ماموریت، یعنی در تاریخ ۶ آگوست ۲۰۱۲ گرفته شده است. به گزارش بیگ بنگ، نخستین ابزار « سفر ِ مریخی»(Mars Trek) نام دارد که تصویرهایی با رزولوشن بالا از مریخ را از ۵۰ سال کاوش و بررسی ارائه میدهد، ابزار دیگر معرفیشده توسط ناسا «تجربه کنجکاوی» (Experience Curiosity) است که کاربران می توانند به سفر با مریخ نورد مشهور ناسا بر روی این سیاره و حتی در دست گرفتن کنترل آن به کاوش بپردازند. ابزار سفر ِ مریخی، حاوی نقشههای محاورهای از سطح مریخ است، به این ترتیب با آنها میتوانید به بررسی جزئیات سطح این سیاره بپردازید؛ این ابزار دارای اطلاعات متنوعی در مورد سیاره ی مریخ است که توسط مدارگردهای: شناسایی مریخ و نقشه بردار سراسری مریخ جمعآوری شده اند. در این برنامه بر روی سطح سیارهی مریخ خودبهخود عملیات زوم صورت میگیرد، اما شما نیز با استفاده از ماوس میتوانید کنترل زوم و جزئیات خاص را به عهده بگیرید. ابزار تجربه کنجکاوی، نیز با استفاده از اطلاعات علمی جمعآوری شده از مریخ نورد کنجکاوی و مدارگرد شناسایی مریخ، اقدام به ایجاد محیط های مریخ اطراف کنجکاوی کرده است. این نرمافزار به کاربران امکان میدهد بطور مجازی کنترل مریخ نورد کنجکاوی را در دست بگیرند و با ابزار، قطعات و چشماندازهای سه بعدی سیاره سرخ آشنا شوند. کاوشگر بدون سرنشین کنجکاوی در ششم اوت سال ۲۰۱۲ بر روی مریخ فرود آمد. ماموریت این سامانه، مطالعه زمینشناختی و اقلیم سیاره سرخ در نزدیکی دهانه گیل بود و این ماموریت تاکیدی ویژه بر جستجوی نواحی دارد که ممکن است زمانی یا اکنون میزبان حیات باشند. به گفته ناسا، کنجکاوی در طول اولین سال ماموریتش، به هدف اصلی خود برای تعیین امکان برخورداری مریخ از شرایط محیطی مناسب برای حیات میکروبی نائل شد. این مریخنورد همچنین در دومین سال حضور خود به طی مسیر به سمت مسیرهای طولانی در تپههای پائینتر کوه شارپ پرداخت. برای دسترسی بیشتر به سایت NASAمراجعه نمایید. منبع:geek.apod
مطالعه جدید نشان می دهد، کیهان به آرامی در حال مرگ است! تیمی از اخترشناسان با مطالعه پنج بخش کیهان، که شامل بررسی بیش از ۲۰۰ هزار کهکشان بود، تخمین ِ دقیقی از سرعت کاهش نور در کیهان ارائه کردند که نشان می دهد، جهان هستی به آرامی در حال مرگ است. در این مطالعه، بررسی کهکشان ها در طول موج های مختلف صورت گرفت. این منجمان، نور ۲۰۰ هزار کهکشان در ۲۱ طول موج مختلف را تحلیل کردند و دریافتند که میزان انرژی تولیدی در کیهان، ظرف دو میلیارد سال قبل تقریبا نصف شده است. این تخمین با محاسبات قبلی همخوانی دارد و موید این مساله است که نورها در سراسر این طیف به تدریج در حال خاموشی است. این کاهش نور در کیهان عمدتا به دلیل کاهش سرعت تشکیل ستارگان تازه است. نتیجه گیری «مجمع کهکشان و جرم» (GAMA) در نشست عمومی اتحادیه بین المللی اخترشناسی در هونولولو در ایالت هاوائی آمریکا اعلام شد. پروفسور سایمون درایور از مرکز بین المللی نجوم رادیویی در غرب استرالیا که محقق اصلی در گاما بوده است گفت: ما از همه تلسکوپ های فضایی و زمینی که امکان دسترسی به آنها را داشتیم استفاده کردیم تا میزان انرژی تولید شده در وسیع ترین طیف ممکن از طول موج ها در بیش از ۲۰۰ هزار کهکشان را اندازه گیری کنیم. او و تیمش اکنون درحال گشودن درهای این مجموعه بزرگ داده ها به روی سایر اخترشناسان هستند تا آنها هم در این زمینه تحقیق کنند. دکتر استفان ویلکینز از دانشگاه ساسکس بریتانیا که از دیگر اعضای تیم گاما است به بی بی سی گفت: قوت کار گاما در این است که طول موج های بسیار زیادی را ترکیب می کند، درحالی که پژوهش های قبلی فقط بر چند طول موج متمرکز بود. از آنجا که این تیم از مجموعه ای از قدرتمندترین تلسکوپ های جهان – زمینی و فضایی – استفاده کرد تحلیل آنها از طول موج فرابنفش تا فروسرخ را در بر می گیرد. این بدان معنی است که آنها می توانند نور ستارگان پیر و جوان و همچنین نوری که توسط غبار کیهانی جذب و دوباره ساطع شده است را ببینند. به این ترتیب ارزیابی تازه از افت نور کیهانی شامل اطلاعاتی از مجموعه عظیمی از کهکشان ها از جمله کهکشان های پنهان در پشت غبار کیهانی می شود. نفوذ با طول موج های مختلف در پنج بخش کیهان نشان داد،میزان تولید انرژی جهان هستی نسبت به دو میلیارد سال پیش به نیم رسیده است. چرت ابدی کیهان دکتر ویلکینز گفت: ما می دانیم که تشکیل ستارگان چند میلیارد سال قبل به اوج خود رسید و از آن زمان به تدریج درحال افت بوده است. این فقط یک راه تازه برای اندازه گیری آن افت است. به خصوص وقتی اعضای تیم میزان تولید انرژی کهکشان ها در سه مرحله از عمر را سنجیدند، شاهد کاهش تدریجی نور بودند. در مجموع، میزان آن از دو میلیارد و ۲۵۰ میلیون سال قبل تا ۷۵۰ میلیون سال قبل ظاهرا حدود ۴۰ درصد افت کرد. دکتر ویلکینز توضیح داد: سرعت تشکیل ستارگان به اندازه ای در حال کم شدن است که ما اکنون به تدریج شاهد افت کل انرژی تولیدی همه ستارگان هستیم. به گفته او علت این است که ستارگان موجود به طور متوسط پیرتر، کوچکتر و کم انرژی تر می شوند. پروفسور درایور، یافته های تیمش را با تمثیلی غم انگیز جمع بندی کرد: کیهان از اینجا به بعد همچنان تحلیل خواهد رفت و وارد دوره بی پایان کهنسالی خواهد شد. کیهان در واقع روی مبل نشسته، پتویی روی خود کشیده و به زودی در چرتی ابدی فرو خواهد رفت. برای این مطالعه از جمله از تلسکوپ ویستا در شیلی استفاده شد تیم محققان گفت که هنوز راه بی نهایت درازی تا پایان کار کیهان باقی مانده و هنوز نمی توان بر آن رقمی گذاشت. دکتر ویلکینز گفت: سرعت و فراوانی تشکیل ستارگان احتمالا بیشتر و بیشتر دچار افت خواهد شد؛ بنابراین کیهان براساس توقعات ما، کم نورتر و کم نورتر و کم نورتر خواهد شد اما سوالات فوق العاده زیادی باقی است چون ما هنوز بخش خیلی زیادی از کارکرد کیهانی را درک نمی کنیم. در انجام این پروژه تلسکوپهایی از قبیل VISTA و VLT و همچنین تلسکوپ WISE ناسا و تلسکوپ هرشل اروپا مشارکت داشتند. جزئیات بیشتر این پژوهش در ICRARمنتشر شده است. منبع:BBC
ترمیم سریعتر زخم دیابتیها با ماده جدید تیمی از دانشمندان دانشگاه اسکندریه مصر یک پوشش زخمبندی برای زخم بیماران دیابتی تولید کردهاند که فرآیند ترمیم آنها را سرعت میبخشد. به دلیل برخورداری بیماران دیابتی از سیستم ایمنی ضعیف یا محدودیتهای جریان خون، مبتلایان در معرض خطر بالای عفونتهای شدید از کوچکترین زخمهای باز قرار دارند. پوشش زخم اشباع شده از نقره دانشمندان مصری این مشکل را حل خواهد کرد. اساس ماده این نوار زخمبندی از نانوالیاف ساخته شده از استات سلولز تشکیل شده که یک پلیمر ارزان و نیمه سنتتیک مورد استفاده در فیلتر سیگار است. از آنجایی که این الیاف الکتروریسی شده هستند، نانوذرات نقره به آنها افزوده شده است. نقره از قدرت شناختهشده آنتیباکتریایی برخوردار است؛ اما مقادیر بیش از حد این ماده میتواند سمی باشد. ماده حاصله، مایع و هوا تراوا است، از این رو مایعات را از زخمها خارج کرده و همزمان که از آنها محافظت میکند، به آنها اجازه تنفس میدهد. در آزمایشات انجام شده بر روی موشهای دیابتی دارای زخمهای باز، محققان دریافتند که پوشش زخمبندی آنها همه باکتریها را کشت و همچنین تولید کلاژن را در پوست تسریع کرد که منجر به ارتقای زمان بهبود زخم شد. همچنین قدرت و بافت پوست بخش ترمیم شده بیشتر از زخمهای عادی درمان شده به پوست عادی شباهت داشت. این یافتهها در مجله Nanoparticles منتشر شده است. منبع:ایسنا
عملکرد مولکولی مغز زنان و مردان متفاوت است! محققان دانشگاه نورت وسترن در آمریکا در هنگام آزمایش اثرات یک داروی ضد افسردگی بر روی موش ها متوجه شدند که عملکرد مغزهای دو جنس نر و ماده در سطح مولکولی متفاوت است. به محققان می گویند، نتایج این مطالعه حائز اهمیت است زیرا دارو URB-597 یک داروی ضد افسردگی است که یک مولکول مهم برای آزاد سازی انتقال دهنده های عصبی را تنظیم می کند. کاترین ولی استاد نرولوژی در دانشگاه نورت وسترن معتقد است: اهمیت مطالعه تفاوت های جنسیتی در مغز در خصوص ساخت بیولوژیکی است. در این مطالعه محققان متوجه شدند که داروی URB-597 اثر یک اندوکانابینوئید به نام آناندامید(anandamide) را افزایش می دهد تا انتشار انتقال دهنده های عصبی را در موش های ماده کاهش دهد. به گفته محققان، چرخش هورمون های تولید مثلی عامل این تفاوت نیست. محققان می دانند که اختلالات مغزی در میان نرها و ماده ها متفاوت است با این وجود تردیدهایی نیز در این مورد وجود دارد که آیا این تفاوت ها بیولوژیکی است و یا فرهنگی هستند. اما در این مطالعه یک تفاوت شیمیایی در میان مغزهای نر و ماده کشف شده است. محققان متوجه شدند که این اختلاف در سطح مولکولی و در تعامل میان مولکول های ERalpha and mGluR1 است. جزئیات بیشتر این مطالعه در مجله Neuroscience منتشر شده است. منبع : psypost
مروری بر پژوهش های ریاضی مریم میرزاخانی کارهای ریاضی دکتر مریم میرزاخانی با معرفی ایده هایی کاملا جدید و پیوند دادن شاخه های مختلفی از ریاضیات،پیشرفت های بسیار مهمی را در مطالعه ی رویه های ریمانی و خانواده های آن ها رقم زده است. شاخه هایی نظیر هندسه ی هذلولوی،آنالیز مختلط، توپولوژی،سیستم های دینامیکی و هندسه ی جبری شمارشی در کارهای میرزاخانی به هم پیوند می خورند. به رساله ی دکتری مریم میرزاخانی، در کنار نتایج مهم و ارزنده ی دیگر،و نوآوری های فراوان، اثباتی جدید از حدس ادوارد ویتن، که مکسیم کنتسویچ به خاطر اولین اثبات آن در سال ۱۹۹۸ جایزه ی فیلدز را دریافت کرد، در خودداشت. این رساله خیلی زود مورد توجه تعداد زیادی از ریاضی دانان قرار گرفت. در سال های بعد میرزاخانی موفق به اثبات ارگودیک بودن شارتستن(۲۰۰۸) شد و سپس در پروژه ی مشترک با اسکین(و در بخش مشترک با محمدی) نظریه ی رایتنر را توسعه داد و نتایج مختلفی از آن گرفته شد(۲۰۱۲). این پژوهش های ارزشمند باعث شد که یکی از مدال های فیلدز سال ۲۰۱۴ از سوی کنگره ی بین المللی ریاضیدانان به میرزاخانی تعلق گیرد، تا او اولین زن و اولین ایرانی دریافت کننده ی این جایزه باشد. برخی از قضیه هایی را که دکتر مریم میرزا خانی در آنها پژوهش کرده است را در زیر بازگو می کنیم: قضیه ی اسکین-میرزاخانی-محمدی (۲۰۱۲) برای هر چند ضلعیP با زوایای گویا به طور میانگین برقرار است، به عبارت دیگر حد زیر برای هر چند ضلعی P وجود دارد. قضیه ی میرزاخانی (۲۰۰۴) این قضیه در واقع قضیه ی اعداد اول برای ژئودزیک های ساده ی بسته روی رویه های هذلولوی می باشد. قضیه ی میرزاخانی (۲۰۰۴) که در آن N=3g-3+n می باشد. چند جمله ای های مورد نظر با روش بازگشتی قابل محاسبه می باشند. حدس ویتن-قضیه ی کنتسویچ (۱۹۹۲) انتگرال های برای دنباله های α از اعداد صحیح نامنفی که در رابطه ی زیر صدق می کنند با روشی بازگشتی قابل محاسبه هستند. حدس ویتن در سال ۱۹۹۲ توسط کنتسویچ به اثبات رسید و این اثبات از دلایل مهم اعطای مدال فیلدز به کنتسویچ در سال ۱۹۹۸ بود. میرزاخانی نشان داد که این انتگرال ها در واقع تعدادی از ضرایب چند جمله ای های حجمP هستند که او راه روشنی برای محاسبه ی بازگشتی آن ها یافته بود. این قضیه به صورت زیر بیان می گردد: قضیه ی مریم میرزاخانی (۲۰۰۴) نویسنده: محمد پرگلی
آیا ما در یک چند جهانی زندگی می کنیم؟ جهانی که ما در آن زندگی می کنیم شاید جهانی یگانه نباشد. در واقع، جهان ما شاید تنها یکی از بی شمار عالم هایی باشد که با هم یک “چندجهانی” یا multiverse را پدید آورده اند. به گفته ی فیزیکدان ها، جهان ما شاید یکی از بسیاری باشد. در واقع، این بیشترین احتمال است. به گزارش بیگ بنگ، این گفته گرچه شاید ساده لوحانه به نظر برسد، ولی فیزیک نیرومندی پشتش است و برای رسیدن به یک چندجهانی هم تنها یک راه وجود ندارد: نظریه های فیزیکی بسیاری هستند که هر یک به شیوه ی جداگانه و مستقل، به چنین دریافت و نتیجه ای اشاره می کنند. در واقع، شماری از کارشناسان بر این باورند که احتمال وجود داشتن جهان های پنهان بیش از احتمال وجود نداشتن آن هاست. در اینجا پنج نظریه ی علمی پذیرفتنی نخست را می بینید که بر پایه ی آنها، کیهان ما می تواند یک “چند جهانی” باشد: ۱- جهان های بیکران دانشمندان نمی توانند از بابت شکل فضا-زمان مطمئن باشند، ولی به احتمال بسیار، تخت است (بر خلاف شکل کروی یا حتی دونات-مانند) و بیکرانست و تا بی نهایت ادامه دارد. ولی اگر فضا-زمان تا همیشه وجود داشته باشد، پس باید در نقطه ای شروع به تکرار شدن کند، زیرا شمار روش های آرایش ذرات در فضا و زمان (راه هایی که ذرات می توانند در فضا و زمان مرتب شوند) محدود است. پس اگر به فاصله ی به حد کافی دور دست نگاه کنید، به نسخه ی دیگری از خود خواهید رسید – در حقیقت، بی نهایت نسخه از خودتان. شماری از این همزادها دارند دقیقا همان کاری را می کنند که شما اکنون می کنید و شماری دیگر هم شیوه ی زندگی و کاری به کلی متفاوت از شما را برگزیده اند. از آن جایی که جهانِ دیدار پذیر (جهان قابل مشاهده است با همان واحد 93 ماهواره هابل قابل مشاهده است) تنها تا جایی ادامه دارد که نور می توانسته از ۱۳.۸ میلیارد سال پیش، یعنی زمان بیگ بنگ بتابد، فضا-زمانِ فراتر از آن فاصله را می توان به عنوان جهانی جداگانه در نظر گرفت. بدین ترتیب، چندین جهان همچون یک لحاف چهل تکه ی غول پیکر در کنار یکدیگر جای خواهند گرفت. فضا-زمان شاید بیکران باشد و تا بی نهایت ادامه داشته باشد. در این صورت، همه ی چیزهای درون جهان ما می بایست در نقطه ای تکرار شوند و چهل تکه ای از جهان های بی پایان پدید آورند. ۲- جهان های حبابی افزون بر چند جهانی که در اثر گستردگی بیکران فضا-زمان پدید میآید، کیهان های دیگری هم می توانند از یک نظریه به نام “تورم ابدی” یا “گسترش بی پایان”به وجود آیند. تورم کیهان نظریه ایست که می گوید کیهان پس از بیگ بنگ به سرعت رو به گسترش نهاد؛ همانند باد شدن یک بادکنک. نخستین بار، کیهان شناسی به نام الکساندر ویلنکین از دانشگاه تافتز اندیشه ی تورم بی پایان را پیش کشید. در نظریه ی وی، بخشی از توده های فضا از گسترش باز می ایستادند ولی بخشی از مناطق دیگر به گسترش و پندام ادامه میدهند و بدین ترتیب چندین “جهان حبابی” ایزوله و جدا از هم پدید میآید. بنابراین جهان ما، جایی که تورم کیهان در آن باز ایستاده و اجازه داد ستاره ها و کهکشان ها در آن شکل بگیرند، تنها حبابی کوچک در دریایی پهناور از فضاست؛ جایی که شماری از حباب ها در آن هنوز دارند باد می شوند؛ و حباب های بسیاری همچون حباب ما در آن شناورند. و در شماری از این جهان های حبابی، شاید قوانین فیزیک و ثابت های بنیادی با قوانین و ثابت های درون حباب ما تفاوت داشته و از همین رو جاهایی بسیار شگفت انگیز باشند. ۳- جهان های موازی تصور دیگری که از نظریه ی ریسمان ریشه می گیرد، نظریه ی “جهان های برِین” (جهان های پوسته ای – Membrane) است: جهان های موازی که بیرون از دسترس جهان ما شناورند. این نظریه را پل اشتینهارت از دانشگاه پرینستون و نیل توروک از بنیاد فیزیک نظری پریمتر در اونتاریوی کانادا مطرح کردند. این نظریه ریشه در امکانِ وجود بُعدهای دیگر، بیش از سه بعد فضا و یک بعد زمان که ما می شناسیم دارد. افزون بر پوسته ی فضای سه بعدی خود ما، شاید پوسته های سه بعدی دیگری هم باشند که در فضایی با بعدهای بیشتر شناور باشند. جهان دیگر می تواند درون یک پوسته یا غشا (برین، brane) باشد که موازی با پوستههای دیگر بسیاریست که هر یک جهانهای خود را در بر دارند و همگی در فضایی با ابعاد بیشتر شناورند. برایان گرین، فیزیکدانی از دانشگاه کلمبیا، در کتابش به نام “واقعیت پنهان”، این اندیشه را به عنوان نظریه ای توصیف می کند که در آن، “جهان ما یکی از احتمالا بی شمار “تکه” هایی است که در فضایی با بعدهای بیشتر غوطه ور است، بسیار همانند تکه نانی درون یک قرص بزرگ تر نان کیهانی. یک توضیح دیگر درباره ی این نظریه می گوید که این جهان های برین همیشه هم موازی و دور از دسترس هم نیستند. آن ها گاهی میتوانند به یکدیگر برخورد کنند و بیگ بنگی دیگر بیافرینند، که به بازنشانی و آغاز دوباره و دوباره ی جهان ها خواهد انجامید. ۴- جهان های فرزند بر پایه ی نظریه ی مکانیک کوانتوم که به جهان بسیار کوچک ذرات زیراتمی می پردازد، شاید راه دیگری برای جهان های چندگانه وجود داشته باشد. مکانیک کوانتوم جهان را به جای آن که در نتایج قطعی بیان کند، به زبان احتمالات شرح می دهد. و ریاضیاتِ این نظریه هم میتواند نشان دهد که برای هر موقعیت، هر نتیجه ی ممکنی – در جهان های جداگانه ی خود آن موقعیت ها – می تواند رخ دهد. ممکن است جهان ما تنها جهان موجود نباشد و تنها یکی از جهان ها در میان میلیاردها جهان دیگر باشد. برای نمونه، اگر به چهار راهی برسید که در آن بتوانید به چپ یا راست بروید، جهان کنونی دو “جهان فرزند” را پدید می آورد: جهانی که در آن به راست می روید، و جهانی که در آن به چپ می روید. گرین در کتاب “واقعیت پنهان” می نویسد: «و در هر یک از این جهان ها، یک کپی از شما وجود دارد که در حال تماشای نتیجهی دیگر است و – به اشتباه – می پندارد که واقعیت خود تنها واقعیت موجود است.» ۵- جهان های ریاضی این موضوع مورد گفتگوی دانشمندان بوده که آیا ریاضیات تنها یک ابزار سودمند برای شرح جهان است؟ یا این که اصولا خودش یک واقعیت بنیادیست و مشاهدات ما از جهان، تنها برداشت هایی ناقص از سرشت ریاضی جهان است. اگر پاسخ دوم درست باشد، پس چه بسا ساختار ریاضی ویژه ای که جهان ما را ساخته، تنها گزینه ی موجود نباشد و در واقع همه ی ساختارهای ریاضی ممکن، پا به پای جهان های جداگانه ی خود وجود داشته باشند. مکس تگمارک از MIT، که این نظریه ی پیچیده را به میان کشیده می گوید: «یک ساختار ریاضی چیزیست که می توان آن را به شیوه ای کاملا جداگانه از آزموده های بشری توصیف کرد. من واقعا بر این باورم که چنین جهانی بیرون از جهان ما هست که می تواند جداگانه و مستقل از من باشد و بتواند بدون وجود هیچ انسانی هم وجود داشته باشد.» منبع:1star_7skies
دانشگاهیان آمریکایی: ویکی پدیا قابل اعتماد نیست! مطالعات محققان دانشگاه کانکتیکات در آمریکا نشان می دهد که مطالب ارائه شده در سایت ویکی پدیا، که محبوب ترین دانشنامه آنلاین جهان و یکی از پر بیننده ترین وب سایت ها در ایالات متحده است، قابل اعتماد نیست. به مطالعات جدید نشان می دهد که تمام مطالب این دانشنامه، به ویژه موضوعات علمی جنجالی و بحث برانگیز، در تمام موارد قابل اعتماد نیست. وبگاه اصلی ویکی پدیا انگلیسی ۱۵ ژانویه ۲۰۰۱ (۲۶ دی ۱۳۷۹ ) آغاز به کار کرد، بنیانگذاران آن جیمی ولز و لری سنگر بودند. ویکی پدیا واژه ای ترکیبی از دو واژه ‘ویکی’ به معنی وبگاه مشارکتی و انسیکلوپدیا یا دانشنامه و دائره المعارف گرفته شده است؛ گفته می شود وبگاه اصلی این دانشنامه آنلاین در فلوریدا آمریکاست. محققان دانشگاه کانکتیکات آمریکا برای انجام این پژوهش، سابقه ویرایش موضوعات بحث برانگیزی مانند باران اسیدی، فرگشت و گرمایش زمین و موضوعات غیر بحث برانگیز مانند قانون های استاندارد فیزیک و نسبیت عام را برای مدت طولانی بررسی کردند. در این مطالعه تعداد ویرایش ها و تعداد کلمات اضافه یا حذف شده و تعداد متوسط بازدید ها به طور دقیق مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان می دهد که داده های وارد شده در مورد مسائل بحث برانگیز بیش از حد تصور ویرایش می شوند. برای مثال، مطالب مربوط به گرمای جهانی، در روز حدود دو تا سه بار ویرایش می شوند و در روز حدود ۱۰۰ کلمه تغییر می کند؛ این در حالیست که در مدل استاندارد فیزیکی این مبحث، تنها ۱۰ کلمه، آن هم در طول چند هفته تغییر می کند. ویراش های صورت گرفته در مورد موضوعاتی مانند باران اسیدی در هر ثانیه ویرایش می شوند که در اکثر آنان اشتباهات فاحشی نهفته است و به این صورت علم تحریف می شود. محققان توصیه می کنند که افراد برای افزایش سطح آگاهی در مورد یک موضوع خاص، مقاله علمی مربوط به همان موضوع را در مجلات علمی مطالعه کنند و به اطلاعات ارائه شده در ویکی پدیا بسنده نکنند. نتایج این تحقیقات در مجله PLOS ONE منتشر شده است. منبع hys.org
ساخت کاملترین نمونه از مغز انسان در آزمایشگاه گروهی از دانشمندان اعلام کردهاند برای اولین بار موفق به ایجاد یک مغز کامل انسان در آزمایشگاه شدهاند، مغزی که میتوان از آن برای تست داروها و مطالعه روی بیماریهای مختلف استفاده کرد. دانشمندان دانشگاه اوهایو میگویند برای اولین بار توانستهاند مغزی تقریبا کامل از انسان را در آزمایشگاه کشت دهند و امیدوارند این مغز بتواند درک بشر از بیماریهای عصبی و مغزی را بهبود بخشد. اگرچه این مغز مینیاتوری هشیار نبوده و شبیه به مغز جنینی پنج هفتهای است، میتواند برای دانشمندانی که قصد مطالعه روی نحوه پیشرفت بیماریهای اعصاب را دارند، بسیار کارامد باشد. همچنین میتوان از این دارو برای آزمایش داروهای آلزایمر و پارکینسون استفاده کرد زیرا بخشهایی از مغز که تحت نفوذ شدید این بیماریها قرار دارند بخشهایی هستند که در مراحل اولیه جنینی ایجاد میشوند. مغز کشت داده شده که ابعادی برابر یک مداد پاککن را دارد، با استفاده از سلولهای پوستی یک انسان بالغ کشت داده شده و به گفته دانشمندان یکی از کاملترین مدلهای مغزی است که تاکنون ایجاد شدهاست. پیش از این تلاشها برای کشت مغز کامل به ایجاد ارگانویدهای مغزی یا اندامکهای شبهمغزی منجر شدهبودند که در بهترین حالت در بدن جنینهای ۹ هفتهای ایجاد میشوند، و تنها حاوی بخشهایی خاص از مغز بودند، اما مدل جدید تمامی بخشهای مغز را داراست. به بیانی دیگر محققان ادعا میکنند مدل جدید ۹۹ درصد از تمامی تنوع سلولی و ژنهای مغز را بازتولید کردهاست و حتی حاوی سلولهای نخاعی، سلولهای سیگنالدهنده و شبکیه است. با اینهمه به دلیل هشیار نبودن این مغز، هیچ اعتراض اخلاقی به آن وارد نیست. محققان میگویند این مدل را با تبدیل سلولهای پوستی انسان بالغ به سلولهای بنیادین جنینی ایجاد کردهاند،سلولهایی که میتوان آنها را برای تبدیل شدن به هر اندامی برنامهریزی کرد. سلولها سپس در محیطی ویژه که منجر به تبدیل شدن سلولها به انواع سلولهای مغزی و سیستم مرکزی عصبی انسان شده، کشت داده شدهاند. این مدل مغزی در طول ۱۲ هفته رشد کرده است و مرحله بعدی آن ایجاد شبکه خونرسانی در این مغز است که محققان هنوز قادر به ایجاد آن نیستند. با وجود تردیدهایی که به دلیل پنهان باقی ماندن تکنیک دقیق مورد استفاده محققان در ایجاد مغز، درباره درست بودن ادعای این دانشمندان وجود دارند، گروه سازنده این مدل اطمینان میدهند این مغز میتواند پزشکی شخصیسازی شده را متحول سازد. به گفته آنها با دراختیار داشتن نمونه سلولهای پوستی هر فردی میتوان از آن مغزی کامل ایجاد کرده و با کمک آن به درمان بیماریهای هر فرد متناسب با ساختار مغزی وی پرداخت. همچنین میتوان تاثیر مواد مختلف بر ژنهای مختلف را در حین مراحل رشد مغز مورد بررسی قرار داد و با دیدن عوارض منفی یک ماده، افراد را از قرار گرفتن در معرض آن مواد منع کرد. اگرچه درحال حاضر محققان تنها قصد دارند از این مدل برای مطالعات نظامی و بررسی استرس پس از ضربه در مجروحان جنگی که از ناحیه سر آسیب دیدهاند استفاده کنند. منبع: theguardian
