در استراليا مؤسسه بیو جنریکا به توليد عروسكهاي جاندار موسوم به genpet اقدام کرده که اين عروسك، يك پستاندار عقيمشده و به كمك علم مهندسي ژنتيك ساخته شده است. اين موجود زنده طوري ساخته شده كه حركات محدودي مانند يك نوزاد داشته باشد به گونهاي كه مدفوع بسيار مختصري داشته و به غذاي كمي هم احتياج دارد. به گزارش افکار نیوز ، عروسک های ژن پت که با قد حدود ۲۰ سانتیمتر و قطر۷ سانتیمتر به کمک علم مهندسی ژنتیک با ترکیب DNA های خرگوش، فسفر ستاره دریایی، شامپانزه ، عنکبوت و خوک خلق شده است . این عروسک های زنده پس از خروج از جعبه با یک شوک الکتریکی ظرف ۲۰ دقیقه بیدار شده ، چشمهایش را باز میکند و جالبتر اینکه می تواند صاحب خود را بشناسد. گفته می شود که آنها با توجه به دمای محیط و میزان رسیدگی به آن ازیک تا سه سال عمر می کند. عروسک ها ژن پت تنها عروسک های مهندسی زیستی هستند که در ۷ شخصیت متفاوت ارائه می شوند. جن پت قرمز که اندکی چالاک تر و تحرکاتش زیاد است( Genpet Red - Athletic and energetic ) جن پت نارنجی که حادثه جو و کنجکاو است (GenpetOrange- Adventurous, confident and curious) جن پت زرد که بازیگوش و سرگرم کننده است (GenpetYellow- Playful and fun) جن پت سبز که آرام و نسبتا با وقار است (Genpet Green -Helpful, harmonious and peaceful) جن پت آبی که به آرامی اصواتی را تولید می کند (Genpet Blue Communicative and serene) جن پت بنفش که حالتی روحانی و خیالی دارد ((Genpet Violet- Imaginative and spiritual ضربان قلب این عروسک های زنده بر روی صفحه ال ای دی نمایش داده می شود و بر روی جعبه این عروسک نوار شاخصی وجود دارد که نشان دهنده وضعیت این عروسک است.وقتی این عروسک ها بر روی قفسه های فروشگاه قرار دارند در حالت خواب زمستانی هستند. در هر بسته این عروسک ها بسته ویژه از مواد غذایی و مواد لازم برای تغذیه و خواب این عروسک ها تعبیه شده است. لوله تغذيه Genpet تا قبل از فروش در مغازه استفاده مي شود. منبع :افکار نيوز
تلسکوپ فضایی هابل از یکی از تنهاترین کهکشانهای جهان که در منطقهای مشهور به بیابان کیهانی رصد شده، تصویربرداری کردهاست. براساس گزارش MSNBC، كهكشان NGC 6503 كه در حاشيه بيابان كيهاني واقع شده،در تصوير جديد هابل به زيبايي خودنمايي ميكند. هابل اين عكس را در نور مرئي و فرابنفش به ثبت رسانده و رنگهاي مختلف در آن مناطق گازي و مناطق تولد ستارگان را آشكار ميسازند. عكس هابل از NGC6503 نشان ميدهد اين كهكشان به تنهايي در منطقهاي مرده به نام محله خالي با وسعت 150 سال نوري واقع شدهاست. فاصله اين كهكشان از زمين نزديك به 18 ميليون سال نوري است و در صورت فلكي دراكو واقع شدهاست. موقعيت عجيب اين كهكشان در حاشيه منطقه مرده كيهاني باعث شده تا استفان جيمز اومآرا آن را در كتاب گنجينههاي پنهان خود كهكشان گم شده در فضا خطاب كند. تصوير هابل از اين كهكشان مناطق مختلفي از آن را به وسعتهاي مختلف به نمايش گذاشتهاست، مناطق سرخرنگ گازي، ستارههاي آبي نوزاد، و رشتههاي غبار به رنگ قهوهاي تيره كه در سرتاسر بازوهاي درخشان و مركز كهكشان ديده ميشوند. اين تصوير از تركيب رصدهايي به دست آمده كه هابل در سال 2003 و 2013 انجام دادهاست. منبع :همشهري انلاين
محققان برزیلی فناوری جدیدی را ابداع کردهاند که امکان کنترل تلفنهمراه هوشمند را از طریق لمس موی سر فراهم میکند. به گزارش سرویس فناوری ایسنا منطقه خراسان، فناوری جدید که Hairware نام دارد، توسط محققان دانشگاه پانتیفیکال کاتولیک در ریو دوژانیرو ابداع شده و امکان کنترل تلفنهمراه هوشمند را از طریق فعال کردن حسگرهای پنهان در میان موهای سر فراهم میکند. این فناوری از یک تراشه مو مانند شامل میکروکنترلر Arduino و یک رادیو بلوتوث، در کنار یک الگوریتم خاص برای تشخیص نوع حرکت کاربر استفاده میکند. این اکستنشن مو که ظاهری نسبتا طبیعی دارد، شامل رشتههای رسانایی است که درصورت لمس کردن به شیوهای خاص، برنامه نرمافزاری مخصوص در تلفن همراه را فعال میکند. زنان میتوانند با استفاده از این فناوری در صورت بروز خطر، بدون نیاز به استفاده از تلفن همراه، موقعیت خود را اعلام کرده یا پیام کوتاه اضطراری ارسال کنند. این فناوری تنها مخصوص زنان نیست و محققان درحال طراحی نمونه مشابهی برای مردان هستند. تراشه مشابهی در ریش تعبیه شده و مردان با لمس ریش خود میتوانند به همین عملکردها دسترسی داشته باشند. منبع :ايسنا
محققان دانشگاه اتریش موفق به ساخت نخستین پای مصنوعی شدهاند که قادر به انتقال پیامهای حسی به مغز است. به گزارش BBC، ولفگانگ رنگر صاحب اولین پای مصنوعی دنیا است که قادر به انتقال پیامهای حسی به مغز است. پای راست این آموزگار سابق اتریشی، سال ۲۰۰۷ پس از سکته مغزی و تجمع لخته خون قطع شد. او که حالا ۵۴ ساله است میتواند بدود، دوچرخه سواری و حتی کوهپیمایی کند. حرکت پای مصنوعی او طبیعی و به سختی قابل تشخیص است. ولفگانگ رنگر میگوید: «با این پا میتوانم ناهمواری زمین زیر پایم را حس کنم. یا در زمستان خیلی مهم است که میتوانم متوجه لیز بودن زمین شوم و واکنش نشان دهم تا سر و یا زمین نخورم». پای مصنوعی علاوه بر افزایش تعادل و امنیت، درد طاقت فرسای پس از جراحی قطع عضو را کاملا از بین برده است. این پروتز نتیجه کار پروفسور هوبرت اگر در دانشگاه لینس اتریش است. ابتدا، جراحان رشتههای عصبی باقیمانده پای قطع شده را به بافتهای سالم ران پیوند زدند. سپس شش حسگر عصبی در کف پای مصنوعی سبک وزن قرار داده شد. سنسورها به تحریک کنندههای درون کاسهای متصل شدهاند که پای قطع شده در آن مینشیند. با هر گام یا فشار، حسگرهای پای مصنوعی به مغز پیام میفرستنند. پروفسور اگر، کارشناس اندامهای مصنوعی میگوید: «نقطههای حساس یا فشار در کف این پای مصنوعی حساس قرار داده شدهاند. این نقطههای حساس، تماس با سطح زمین و همچنین حرکت پای مصنوعی را محاسبه میکنند. این اطلاعات به سلولهای عصبی و سپس به مغر ارسال میشود و مغز آن را حس میکند». پروفسور هوبرت اگر سال ۲۰۱۲ نیز بازوی مصنوعی که با مغز کنترل میشود ساخته بود. او امیدوار است با جلب همکاری شرکتهای کوچک دیگر برای ساخت اندامهای مصنوعی، قیمتهای موجود در بازار که بین ۱۰ تا ۳۰ هزار یورو است، کاهش دهد.منبع :BBC
: فیزیکدانان موفق شدند مولکولی را تا کمی بالاتر از صفر مطلق سرد کنند، این دما یعنی کمی سردتر از دمای اولین درخشش پس از بیگ بنگ در جهان. براساس گزارش لایوساینس به نقل از همشهری، این سردترین مولکولهایی هستند که تاکنون دانشمندان موفق به ایجاد آنها شدهاند، مولکولهایی حاوی دو یا چند اتم با دمایی سردتر از هرآنچه در طبیعت یافت میشود. این موفقیت میتواند پرده از بخشهای نهفته فیزیک بردارد که تنها در سرمای بیش از اندازه خود را بروز میدهند. در حرارت عادی اتمها با سرعتی غیرقابل تصور در اطراف ما حرکت کرده و با یکدیگر برخورد میکنند، با اینهمه زمانی که ماده به شدت منجمد میشود، رویدادهای عجیبی رخ میدهند؛ و فیزیکدانان امیدوار بودند این ذرات پس از انجماد دست از حرکت و برخورد با یکدیگر برداشته و در عوض رفتاری مستقل از خود نشان دهند. نتیجه این انجماد حالتی عجیب از ماده بود که تاکنون مشاهده نشدهبود. محققان دانشگاه MIT برای بررسی این وضعیت با استفاده از لیزر گاز سدیم پتاسیم را منجمد کردند تا انرژی مولکولهای گاز را از آنها بگیرند. مولکولها تا دمای ۵۰۰ نانوکلوین، ۵۰۰ میلیاردم درجه بالاتراز صفر مطلق (منفی ۲۷۳٫۱۵ درجه سلسیوس)، سرد کردند. این دما یک میلیون برابر سردتر از سرمای فضای میان ستارهای است. دانشمندان دریافتند در این شرایط مولکولها به شدت پایدار هستند و تمایلی به واکنش دادن به دیگر مولکولها از خود نشان نمیدهند. دانشمندان همچنین دریافتند مولکولها در این وضعیت از حالات دو قطبی شدیدی برخوردار میشوند. سدیم و پتاسیم به دلیل مثبت بودن بارشان معمولا با یکدیگر ترکیب نمیشوند و جذب عناصری از قبیل کلراین میشوند. دانشمندان برای منجمدسازی مولکولهای این گاز از تبخیر و سپس از پرتو لیزر برای منجمدسازی تکاتمها استفاده کردند. سپس با کمک گرفتن از یک میدان مغناطیسی اتصال میان مولکولها را برقرار کردند تا مولکولهای سدیم پتاسیم ایجاد شوند. مولکولها پس از انجماد از پایداری زیادی برخوردار نبوده و ۲٫۵ ثانیه بعد متلاشی میشدند. با این همه قدمیاست در راستای مشاهده خواص مکانیک کوانتومی مولکولها که در نظریههای مختلفی فیزیکی مطرح شدهاند. چنین ویژگیهایی در تکاتمهایی مانند هلیوم مشاهده شدهاند اما هرگز در مولکولها که به دلیل ویژگیهای حرکتی که دارند پیچیدهتر هستند، مشاهده نشدهاند. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجلۀ Physical Review Letters منتشر شده است.منبع:livescience
انفجار ستاره ای محبوب در آسمان، ابرنواختر ارزشمند SN 1987A، دارد جلوه و زیبایی خود را از دست می دهد. این ابرنواختر که نخست در سال ۱۹۸۷ پدیدار شد، بسیار برای دانشمندان ارزش و اهمیت داشت زیرا به اندازه ی کافی به زمین نزدیک بود که بشود آن را به دقت و با جزییات بررسی کرد: تنها ۱۶۸ هزار سال نوری دورتر از زمین، در ابر بزرگ ماژلان. تصاویری که تلسکوپ فضایی هابل از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۶ از ابرنواختر SN 1987A گرفته است. حدود ۱۵ سال پیش، موج شوک این ابرنواختر به موادی رسید که ستاره پیش از انفجارش به فضا پس زده بود. با برخورد موج شوک، ۳۰ نقطه ی چگال تر این مواد برافروخته و روشن شد و به شکل یک گردنبند مروارید در آمد که ستاره ی منفجر شده را در بر گرفته. ولی برافروختگی تنها اثر برخورد موج شوک نبود. به گفته ی کلاس فرانسون از دانشگاه استکهلم سوئد، این توده های چگال در اثر برخورد موج شوک در حال پراکنده شدن و نابودی هستند. این گروه از محققان، عکس هایی که تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) در آتاکامای شیلی میان سال های ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۴ از این ابرنواختر گرفته بودند را بررسی کرده و دریافتند که مرواریدهای پیرامون آن روند ناپدید شدن را آغاز کرده اند؛ این بدان معناست که موج شوک از درونشان گذشته است. فرانسون می گوید این رشته ی مروارید میان سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۳۰ به کلی ناپدید خواهد شد، اما این پایان کار این ابرنواختر نخواهد بود. گروه فرانسون همچنین نقطه های روشن پراکنده ای را هم بیرون از این حلقه یافته اند که نشان می دهد این ابرنواختر دارد موادی که تاکنون ناپیدا بوده را روشن می کند. بررسی این توده ها می تواند آگاهی های بیشتری درباره ی منشاء درخشان ترین ابرنواختر روزگار ما را آشکار سازد. جزئیات بیشتر این پژوهش در arxiv منتشر شده است. منبع:بيگ بنگ
«افکار خوابیده آماده برای هک شدن»، عنوان پروژهشی جدید برای رمزگشایی مغز انسان است، دانشمندان با انجام آزمایشاتی بی سابقه بر روی موش های در حال خواب، خود را برای هک کردن مغز انسان آماده می کنند. به گزارش بیگ بنگ، گروهی از دانشمندان خاطرات خودآگاه (هوشیار) را وارد مغز موش های در حال خواب کردند. اکنون این پرسش مطرح می شود که می توان تکنیک مشابهی را در آینده ای نزدیک برای تغییر دادن خاطرات موجود در مغز انسان هم به کار گرفت؟ افرادی که به هر دلیل دچار حوادثی تلخ و اسف بار می شوند همواره با کوهی از خاطرات ناگوار به زندگی خود ادامه می دهند. همواره این پرسش مطرح می شود که چگونه امکان دارد بتوان این خاطرات را از ذهن آنها پاک کرد. اکنون به نظر می رسد راه حل پیدا شده است. زمانی که خواب هستیم، مغز ما فعالیت هایی را که در طول روز داشته ایم به نمایش می گذارد. دانشمندان متوجه شده اند زمانی که موش های آزمایشگاهی در خواب هستند، مغز آنها رویدادهایی را که پیشتر مشاهده کرده بودند پخش کرده که البته این فرآیند با سرعت زیادی صورت می گیرد. به نظر می رسد این فرآیند نوعی تمرین مغزی جهت تقویت یادگیری باشد و شاید به همین دلیل است که گفته می شود افرادی که شب کار هستند یا خواب کافی ندارند از سطح یادگیری پایین تری بهره می برند. به تازگی گروهی از دانشمندان در انستیتو صنعتی و آموزش علوم عالی شیمی در پاریس از این فرآیند برای تولید خاطرات جدید در مغز موش های در حال خواب بهره بردند. آنها در این بررسی نورون هایی که در فکر کردن به مکانی خاص دخیل هستند را مورد هدف قرار داده اند. اینگونه تصور می شود که این سلول ها به ما در شکل دهی به نقشه های درونی در مغز کمک می کنند، کشف این سلول ها در سال گذشته جایزه نوبل را برای کاشفانش به همراه داشت. دانشمندان این انستیتو از الکترودهای مخصوصی جهت مشاهده فعالیت این نوع سلول ها در مغز موش های آزمایشگاهی استفاده کردند. آنها بر این باورند که با تکرار این فرآیند بر روی انسان می توان به دنیای پررمز و راز درون مغز انسان و تفکراتش نفوذ کرده و حتی به وارد کردن افکاری جدید در آن اقدام نمود. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله nature منتشر شده است. منبع:newscientist
میکروبها همه جا هستند و تقریبا در هر گوشه و کناری روی زمین که زیستگاه یا زیستمحیط محسوب شود میتوان پیدایشان کرد، اما برخی از این موجودات در فضا نیز تاب مقاومت دارند، توانایی حیرت انگیز برخی از گونه های میکروبی در زنده ماندن در فضا بتازگی دستمایه تحقیقات دانشمندان در سراسر جهان قرار گرفته است. تصویری از ایستگاه فضایی بین المللی که در ارتفاع ۴۰۰ کیومتری از زمین در چرخش میباشد. به گزارش بیگ بنگ، از آنچه که به عنوان فضا گفته می شود به عنوان سخت ترین محیط برای ادامه حیات نیز یاد می شود، اما در کمال حیرت برخی گونه های میکروبی وجود دارند که می توانند در چنین شرایطی به حیات خود ادامه دهند. اینکه زنده ماندن آنها چگونه صورت می گیرد و تا چه مدت می توانند خود را زنده نگاه دارند همواره موضوع بحث دانشمندان علوم فضایی به ویژه دانشمندان ناسا بوده است. در سالهای اخیر نمونه هایی از زنجیره های میکروبی در فضاپیماها شناسایی شده است. در سال ۲۰۱۴ روسیه گزارش داد که پلانکتونهای زنده ای را در بدنه خارجی ایستگاه فضایی بین المللی مشاهده کرده است. این ادعایی بوده که ناسا به دلیل کمبود شواهد از تأیید آن خودداری نموده، البته موضوع زمانی از اهمیت بیشتری برخوردار می شود که صحبت از ارسال کاوشگرها به سوی اجرام فضایی نظیر مریخ می شود که احتمال می رود شرایط مناسبی برای ادامه حیات در آنها وجود داشته باشد. تصویری از سیاره مریخ که ماموریت های زیادی بر روی آن انجام شده است. دانشمندان همواره مراقب بوده اند که سیارات دیگر از قبیل مریخ یا اجرام فضایی که مورد کاوش بیشر قرار دارند، با چنین مأموریتهایی به میکروبهای زمینی آلوده نشوند. در همین راستا روکو مانسیلنی از انستیتوی تحقیقات زیست محیطی در کالیفرنیا رشته ی مطالعاتی در زمینه برهم کنش میکروبها و محیط زیست انجام می دهد، تمرکز اصلی وی بر روی محیط های دارای محدودیتهای زیادی است که گونه های میکروبی می توانند به حیات خود در آنجا ادامه دهند. بخشی از این مطالعات مربوط به فضاهایی شبیه فضای بین سیاره ای است که در آن پرتوهای ماورای بنفش و خورشیدی به وفور یافت می شود، زیرا در چنین محیطهایی خبری از اتمسفر برای ایزوله کردن آنها نیست. این محقق تاکنون چند نمونه از گونه های میکروبی نمک دوست را راهی ایستگاه فضایی کرده و پس از بازگشت آنها در کمال حیرت شاهد ادامه حیات آنها بوده است. منبع:astrobio.net
تیمی از محققان در دانشگاه ملی استرالیا با انجام آزمایشی مشهور، پیش بینی عجیب کوانتومی در خصوص ماهیت “واقعیت” را به اثبات رساندند: ‘حداقل در مقیاسهای کوچک، واقعیت بدون اندازه گیری آن، وجود ندارد.’ تصویری از محققان اندرو تروسکات(چپ) و رومان خاکیموو به گزارش بیگ بنگ، این آزمایش سؤال ساده ای را مطرح می کند: جسمی با رفتار هم موجی و هم ذره ای، چه زمانی تصمیم می گیرد که چه رفتاری داشته باشد؟ نظریه کوانتوم پیش بینی می کند که نتیجه، وابسته به کیفیت اندازه گیری جسم در انتهای مسیرش می باشد. فیزیکدان و محقق ارشد اندرو تروسکات(Andrew Truscott) می گوید: « این اثبات می کند که همه چیز وابسته به اندازه گیری است. در مقیاس کوانتومی واقعیت وجود ندارد، اگر بدنبال آن نباشید.» آزمایش فکری معروف به گزینش تأخیری ویلر، نخستین بار در سال ۱۹۷۸ با بکارگیری پرتوهای نوری و آینه ها پیشنهاد شد، اما بدلیل نبود تکنولوژی لازم انجام آن ۴۰ سال به تعویق افتاد. اکنون تیمی از محققان استرالیایی این آزمایش را از طریق پراکندگی اتم های هلیوم به وسیله لیزر انجام دادند. آنها با گیراندازی اتمها در حالتی معلق بنام چگالش بوز-اینشتین و نهایتاً با عبور مسیر یک اتم انتخابی از میان دو توری، ایجاد تداخل سازنده یا مخرب می کنند؛ چیزی که در صورت گذر اتم از هر دو مسیر ایجاد شده – مانند یک موج – انتظار می رود. این یعنی پیش از اندازه گیری دوم، اتم ماهیت خود را تعیین نکرده و این یعنی اندازه گیری های بعدی نیز مسیر اتم را متأثر می سازند. به گفته تروسکات، اتم از A به B نرفته است، تنها اندازه گیری آن در انتهای مسیر، “وجود داشتن” آن با رفتار موجی یا ذره ای را ایجاب کرده است. با وجود شگفت انگیزی موضوع، این بر نظریه کوانتومی که بر جهان ابعاد بسیار کوچک حاکم است، صحه می گذارد. اما به کمک همین نظریه کوانتومی بشر تاکنون توانسته چیپ های کامپیوتری، لیزر، LED و … را بسازد. کلیه نتایج آزمایش در مجله Nature Physics انتشار یافته اند. منبع:experiment confirms quatun theary weirdness
