پاسخ : بـَرای ِ مُخاطب ِ خاصّم.. زندگي كن... حتي اگر بهترين هايت را از دست داده اي زيرا اين زندگي كردن است كه بهترين هاي ديگر را برايت مي سازد.
پاسخ : بـَرای ِ مُخاطب ِ خاصّم.. دیگر عاشقانه نمینویسم … اگر نوشتم مخاطب خاص ندارد چون کسی ارزش خاص بودن را ندارد !
پاسخ : بـَرای ِ مُخاطب ِ خاصّم.. [SIZE=4]درد ، مرا انتخاب کرد من ، تو را تو ، رفتن را آسوده برو ! دلواپس نباش من و درد و یادت تا ابد با هم هستیم[/SIZE]
پاسخ : بـَرای ِ مُخاطب ِ خاصّم.. [FONT=times new roman, times, serif]اي كاش دوست داشتن وجود نداشت تا نفرت نبود[/FONT]
پاسخ : بـَرای ِ مُخاطب ِ خاصّم.. [FONT=times new roman, times, serif]اي كاش فاصله معني نداشت تا شاه و گدا وجود نداشت[/FONT]
پاسخ : بـَرای ِ مُخاطب ِ خاصّم.. همه مخاطب خاص دارن,, مام مخاطب خاص داریم مثلا,, هعییییییییییییی..:afsorde:
پاسخ : بـَرای ِ مُخاطب ِ خاصّم.. . کاش می شد زندگی را هم عوض کرد٬ مثل «چایی» وقتی که سرد می شود… . . . دُنـبـال ِ کَـلاغـیْ می گـردَم ، تا قـآرقـآرَش رآ بـه فـال ِ نـیـکْ بـگیـرَم ، وقـتـی… قآصـِدَکـْ ـهـا هـمـه لال انـد . . . صداقت؟…. یادش گرامى… غیرت؟….. به احترامش یک لحظه سکوت… معرفت؟….. یابنده پاداش میگیرد… مرام؟….. قطعه ی شهدا … عشق؟ ….. از دم قسط… واقـــعـــ ـا به کــــــجــ ـــــا چــــنــــ ـیـــــــن شـــــتـــ ــابـــــا ن؟؟؟ . .. . چه رسم جالبی است !!! محبتت را میگذارند پای احتیاجت … صداقتت را میگذارند پای سادگیت … سکوتت را میگذارند پای نفهمیت … نگرانیت را میگذارند پای تنهاییت … و وفاداریت را پای بی کسیت … و آنقدر تکرار میکنند که خودت باورت میشود که تنهایی و بیکس و محتاج !!! .
پاسخ : بـَرای ِ مُخاطب ِ خاصّم.. قیصر امین پور" چرا مردم قفس را آفریدند؟ چرا پروانه را از شاخه چیدند؟ ... چرا پروازها را پر شكستند؟ چرا آوازها را سر بریدند؟ پس از كشف قفس، پرواز پژمرد سرودن بر لب بلبل گره خورد كلاف لاله سر در گم فرو ماند شكفتن در گلوی گل گره خورد چرا نیلوفر آواز بلبل به پای میله های سرد پیچید؟ چرا آواز غمگین قناری درون سینه اش از درد پیچید؟ چرا لبخند گل پرپر شد و ریخت؟ چه شد آن آرزوهای بهاری؟ چرا در پشت میله خط خطی شد صدای صاف آواز قناری؟ چرا لای كتابی، خشك كردند برای یادگاری پیچكی را؟ به دفترهای خود سنجاق كردند پر پروانه و سنجاقكی را؟ خدا پر داد تا پرواز باشد گلویی داد تا آواز باشد خدا می خواست باغ آسمانها به روی ما همیشه باز باشد خدا بال و پر و پروازشان داد ولی مردم درون خود خزیدند خدا هفت آسمان باز را ساخت ولی مردم قفس را آفریدند!
