آدمهایی را که زیاد دوستت دارند بیشتر دوست داشته باش و آنهایی را که زود ترکت میکنند، زودتر فراموش کن زندگی همین است تعادل میان عشق و نفرت تعادل میان بودنها و نبودن ها تعادل میان آمدنها و رفتن ها زندگی مرزیست که میگذاری تا کسی، هستی تو را نیست نکند... مرزی برای آنهایی که میگویند " دوستت دارم " و " همیشه با تو خواهم ماند "
کاش هیچ وقت بزرگ نمی شدیم تا چهره واقعی این روزگار رو نمی دیدیم کاش آروزی بچهگیمون بچه مـوندن بـود نـه بـزرگ شـدن افسوس و هزاران کاش
گاهی گذشت میکنم گاهی گذر معنای این دو فرق میکند بخشیدن دیگران دلیل ضعیف بودن من نیست آنها را می بخشم چون آنقدر قوی هستم که میدانم آدمها اشتباه می کنند بزرگترین هدیه گذشت است
گاهی دوست دارم به دور از هیاهوی روزگار گوشه ای بنشینم و خودم را ورق بزنم زیر سطر های بودنت و روی سطر های نبودنت را خط بکشم بعضی برگه ها را هم بکنم از گذشته ام همان هایی که تو را اصلا در آن لحاظ نکردم بعضی هایشان را تا بزنم تا دوباره مرورشان کنم همان هایی که پر از واژه لبخند توست یادم باشد جمله هایی را یادداشت کنم جمله هایی به اسم تجربه، تجربه هایی که جوانی داده ام پای آن بیایید خودمان را ورق بزنیم گاهی لازم است...
❣ سطحِ توقعتان را نسبت به آدمهاى اطرافتان، بچسبانيد كفِ زمين! كنار بياييد با خودتان، كه آدمها همين اند؛ قرار نيست هميشه مطابقِ ميلِ تو رفتار كنند يك روز با تو ميخندند و فردايش به زمين خوردنِ تو! بگرديد و آنهايى را كه كنارشان خودِ واقعىِ تان هستيد پيدا كنيد! آنهايى كه مجبور نيستيد كنارشان نقش بازى كنيد كه مبادا فردا روزى برايتان حرف دربياورند... لبخند بزنيد به تمامِ آنهايى كه زندگيشان را گذاشته اند براى آزار دادنتان باور كنيد هيچ چيز به اندازه ى لبخندِ شما، معادلاتشان را بهم نميريزد!
فرق است میان گرگی که گرگ به دنیا آمد ، و آدمی که گرگ شد اسمش... آدم....است اما تو باور نکن گاهی کاری می کند که از پس هیچ گرگی بر نمی آید...!
سـڪوﺕ پیشہ ڪُن... ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ... ﺧالے ﺍﺯﻭﺟﺪﺍﻥ اﺳﺖ... ﻭﺟدﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ ﺑﺴﺮﻣﯿﺒﺮﻧﺪ... ﻣﮕﺮدر ﺩﻧﯿﺎیے ڪہ ﭘُﺮﺷﺪﻩ ﺍﺯﺧﯿﺎﻧﺖ... ﻭ ﺩﻝ ﺷﮑﺴﺘﻦ... ﺣﺮفے ﺍﺯﻭجدان ﺑﺎقے میماند؟
به یادت بماند که در تـقـدیـر هـر انـسـانـی مـعـجـزه ای خـاص از طـرف خُـدا تـعیین شـده است ، که قـطعـاً در زنـدگی ، در زمـان مـنـاسب نـمـایـان خـواهـد شـد . یـک شـخص خـاص ، یک اتفـّاق خـاص ، یـا یک مـوهِبت خـاص … منـتـظـر اعـجـاز خُـدا در زنـدگـیـت بـاش بـدون ذره ای تـردیـد .
مثل گندم باش زیرخاک می برندش بازمی رویدپرتر زیرسنگ می برندش آردمیشود پربهاتر آتش می زنندش نان میشودمطلوب تر به دندان می جوندش جان می شودنیرومندتر ذات بایدارزشمندباشد
