ای کسانی که مأمور دفن من هستید: ۱) وقتی که من مرحوم شدم مرا در تابوت سیاهی که تاریک تر از تاریکی هاست قرار دهید. ۲) چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند که هنوز چشم به راهش هستم. ۳)دستانم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بفهمند به آنچه که میخواستم نرسیدم . ۴)بر روی قبرم بوته ای از گل بکارید تا در بهاران بوی یار دهد. ۵)بر روی قبرم صلیبی از یخ قرار دهید تا به جای مادرم گریه کند چون من طاقت گریه های مادرم را ندارم . ۶)بر روی قبرم چیزی ننویسید تا زود فراموش شوم. ۷) موهایم را پریشان بگذارید تا همه بفهمند که دست نوازش بر سرم کشیده نشده است.
چو رفتم من از این جهان خراب بشوئید جسم مرا با شراب به تابوتی از چوب تاکم کنید به راه خرابات خاکم کنید نیاید به قبرم جز از مرد و زن بجز یک مغنی و یک تاز زن
