دعا یا حاجت خود را محفوف به صلوات بر رسول خدا کنید؛ زیرا صلوات بر حضرت دعایی مستجاب است و چون به همراه صلوات حاجت خود را خواسته اید، خدای سبحان چنین نیست که یکی از دو حاجت را برآورد و دیگری را رد کند. معنای صلوات بر آن حضرت این است که: خدایا رحمتت را بر پیامبر و آل او نازل فرما. وقتی رحمت بر حضرت نازل شد به دیگران هم می رسد چون او مجرای فیض است و اگر بخواهد خیری به دیگران برسد باید به عنوان رحمت خاصه، نخست بر حضرت نازل شود و سپس به دیگران برسد. علی (علیه السّلام) می فرماید: دعا یا حاجت خود را محفوف به صلوات بر رسول خدا کنید؛ زیرا صلوات بر حضرت دعایی مستجاب است و چون به همراه صلوات حاجت خود را خواسته اید، خدای سبحان چنین نیست که یکی از دو حاجت را برآورد و دیگری را رد کند. 1 امام سجاد(علیه السّلام) در صحیفه سجادیه، روش دعا کردن و حاجت خواستن را به ما می آموزد؛ در بسیاری از فقرات ادعیه آن حضرت، صلوات به چشم می خورد، هر مطلبی را که از خدا می خواهد قبل یا بعدش صلوات است، چون خدا در پرتو صلوات دعای همراه ان را نیز مستجاب می کند. صلواتی را که خدا و فرشتگان بر پیامبر می فرستند بر مؤمنان نیز می فرستند! مؤمن، به جایی می رسد که خدای سبحان و فرشتگان به او صلوات می فرستند! در سوره احزاب هر دو مسئله بازگو شده است، یعنی هم صلوات خدا و ملائکه بر پیامبر و هم صلوات خدا و فرشتگان بر مؤمنان. منبع: 1. نهج البلاغه، حکمت 361. 2. حکمت عبادات، آیت الله جوادی آملی، ص 242-243.
