تک بيتی ها، دو بیتی ها و رباعیّـات ناب

ما را ز شب وصل چه حاصل که تو از ناز

تا باز کنی بند قبا، صبح دمیدست

سعدی​

 

از سبکباری گران جانان دنیا غافل اند

ورنه ذوق باختن بسیار بیش از بردن است

 

ظالم به ظلم خویش گرفتار می شود

از پیچ و تاب نیست رهایی کمند را

 

گدا اگر همه عالم بدو دهند گداست

 

من اگر نیکم و گر بد، تو برو خود را باش

هر کسی آن دِرود عاقبت کار که کشت

 

این شعر ر واسه شهدامون باید خوند:

هرگز از امثال تو خالی نمیشد روزگار
نصف خودکارت اگر آن عده جوهر داشتند

 

به آهی می توان دل را ز مطلب ها تهی کردن

که یک قاصد برای بردن صد نامه بس باشد...