Mastaneh

حال خوبی ست
گلی را دیدن
و نچیدن از باغ
قامت گل، نشکستن، زیباست
و رها بودن آواز قناری در باغ
عطر گل را تنها
در تن زنده هر باغچه ای بوییدن
حال خوبی ست
نسوزاندن دل
رسم دلدادگی و دلداری
قدر این موهبت عشق بجا اوردن
عشق معشوق طلب کردن و عاشق ماندن

مرا رازیست اندر دل به خون دیده پرورده ؛ ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی‌بینم ...

تو رها در من و من محو سراپای تو ام
تو همه عمر من و من همه دنیای تو ام
دل و جان تو گرفتار نگاه من و من
بس پریشان رخ و صورت زیبای تو ام
...

چشم مستِ یارِ من؛میخانه میریزد بهم

محفل مستانه را؛ رندانه می ریزد بهم

دل پریشان میکند؛ امواج گیسوی نگار

تا که موی آن پری؛ بر شانه میریزد بهم..

​

صِنوبر با تهیدستی بدست آورد صد دل را ؛ تو بی پروا برون از عهده یک دل نمی آیی ...