Mastaneh

وقتی که لبت برابرم واقع شد
یک لحظه دلم به بوسه ای قانع شد
قانون اساسی دلم گفت ببوس
شورای نگهبان لبم مانع شد

آرزو دارم ناخواسته به دست آوری آنچه را که خواسته ات است ؛

آنگونه که با خود بی اندیشی :

آیا کسی برایم آرزویی کرده بود ؟ ...

آدمها می آیند
گاهی در زندگی ات میمانند
وگاهی در خاطره ات ...
آنها که میمانند همسفر و آنها که در خاطرت, تجربیاتی برای سفر تو ...
لبخند بزن به تلخ ترین تجربیاتت
هر چه بود هر چه گذشت
آدمها می آیند
و این آمدن باید رخ دهد
تا تو بدانی
آمدن را همه بلدند
این ماندن است
که هنر میخواهد ...

من بی رخِ چون ماهت؛ گر روی به ماه؛ آرم... مه ؛ بی تو ؛ زِ من گیرد؛ صد دوری و بیزاری.

آن ساغر پنهانی؛ خواهم که بگردانی.... مستانه به پیش آیی؛ بی نخوت و جباری..

اجزای وجود من؛ مستانِ توأند ای جان...مستانِ مرا مفکن؛ در نوحه و در زاری..

یا آب حیاتی تو؛ یا خطِ نجاتی تو...یا کانِ نباتی تو؛ یا ابر شکر باری..

هم عقلی و هم جانی؛ هم اینی و هم آنی... هم آبی و هم نانی؛هم یاری و هم غاری...

دريا با اين همه آب
رودخانه با اين همه آب
تنگ بلور حتا با اين همه آب
رخصت نمی دهند اين همه آب
تا بنگريم که ماهی ها چگونه می گريند ..