یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت» و خیلی از ما فقط یهنفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره..
ملالى نيست جز دلتنگىهای هر شب و مرور تمام خاطراتى كه ای كاش از ذهنت پاک نشده باشد همين؛ دلتنگِ تو ؛ «من»
امیدوارم وقتی یک روزِ هزارساله را تحمل میکنی، کسی باشد که آخرِ شب شانهات را لمس کند و بگوید طاقت آوردی، تمام شد، حالا استراحت کن
به دیدنم می آیی چون موجی که هر بار ساحل را امیدوار می کند به پیغام حباب ها تو اما نمی دانستی من گوش ماهي ام که هر شب روی قایق ماه به رویاهای طوفانی ات گوش می سپارم و می گریم...