1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

یاد داشت کن...

شروع موضوع توسط توماس شلبی ‏25/9/24 در انجمن اشعار

  1. کاربر فعال

    تاریخ عضویت:
    ‏29/12/15
    ارسال ها:
    391
    تشکر شده:
    5,022
    امتیاز دستاورد:
    113
    هیییی روزگار
     
    توماس شلبی از این پست تشکر کرده است.
  2. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏18/9/23
    ارسال ها:
    4,853
    تشکر شده:
    5,041
    امتیاز دستاورد:
    128
    خدایا شکرت
     
  3. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏18/9/23
    ارسال ها:
    4,853
    تشکر شده:
    5,041
    امتیاز دستاورد:
    128
    اما هیچکس به او شَباهتی نداشت. هیچ آدمی نبود که چهره‌ای استخوانی و ظریف داشته باشد، حرف‌هایی بزند که از دیگران هم شنیده باشم، وقتی می‌خَندد چانه‌اش کمی جمع شود و دِلم براش ضعف برود. هیچکس... گفتم: «ای وای، مگر می‌شود آدم بیخود و بی‌جهت اسیرِ دوتا چشم بشود؟ پس کجاست؟!»
     
  4. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏18/9/23
    ارسال ها:
    4,853
    تشکر شده:
    5,041
    امتیاز دستاورد:
    128
    شبی به خلوت پر ماهتابِ من بگذر
    ز کوچه‌های گل افشانِ خواب من بگذر

    بپوش پیرهنِ سایۀ مرا بر تن
    برو به چشمِ من از آفتاب من بگذر

    چو شبنمی تو به گلبرگِ بسترم بنشینی
    ز باغ‌های تَرِ عطرِ ناب من بگذر

    چو موج سدّ‌ِ بلندِ شکیب من بشکن
    سفینه‌وار، ز موج شتاب من بگذر

    شبی درازترم از شبانِ تیرۀ قطب
    درونِ وحشتِ من، ماهتابِ من بگذر
     
  5. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏18/9/23
    ارسال ها:
    4,853
    تشکر شده:
    5,041
    امتیاز دستاورد:
    128
    کاش توان گفتن بود
     
  6. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏18/9/23
    ارسال ها:
    4,853
    تشکر شده:
    5,041
    امتیاز دستاورد:
    128
  7. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏18/9/23
    ارسال ها:
    4,853
    تشکر شده:
    5,041
    امتیاز دستاورد:
    128
    روشنایی را که فرا بخوانی
    آفتاب نزد تو می‌آید
    با کتابی خوانا به یادگار
    موج را که فرا بخوانی
    دریا نزد تو می‌آید
    با رودخانه‌ای بی‌پایان برای تو

    و عشق به آدمی را که فرا بخوانی
    آینده نزدِ تو می‌آید
    و خوشبختی بی‌خللِ خاک را
    به تو خواهد بخشید.



    آدمِ خوبی بود، من را هم زیاد دوست داشت؛ با این حال چیزی بین‌مان شکل نگرفت!! می‌دانی؟؟ من پژمرده‌تر آن بودم که با عشقِ او به زندگی بازگردم...