واقعیاتی از کشتی تایتانیک که هیچ کس نمی داند

کشتی تایتانیک | Titanic
مدتی پیش سالگرد صد و پنجمین یکی از بزرگ ترین و غم انگیزترین وقایع اتفاق افتاده در تاریخ یعنی واقعه ی غرق شدن کشتی تایتانیک بود. حادثه ی غرق شدن این کشتی به همراه مسافرانش در اقیانوس آتلانتیک به اندازه ای تلخ بوده است که از آن به عنوان یکی از غم انگیزترین حوادث تاریخ یاد شده است و در مورد آن حتی فیلمی هم ساخته شده است. جالب است بدانید که طبق تحقیقاتی که انجام شد مشخص شد که در سال ۲۰۱۲، واژه ی تایتانیک سومین واژه ی شناخته شده در بین مردم بوده است. اولین واژه خدا و دومین هم کوکا کولا! در هر صورت در این نوشتار الی گشت قصد داریم تا واقعیاتی از حادثه ی غرق شدن کشتی تایتانیک را بگوییم که احتمالا قبلا در جای دیگری نخوانده اید. همراه ما باشید:


تایتانیک یکی از بزرگ ترین اشیا جهان بوده است

نه تنها کشتی تایتانیک عظیم بود، بلکه طبق مجله ی لایو ساینس بزرگ ترین شی قابل حرکت جهان بوده است که تا آن موقع بشر ساخته بوده است. این کشتی ۸۸۲ فوت طول داشت و ساخت آن ۲ سال طول کشید و طبق برآوردها هزینه ای برابر ۷٫۵ میلیارد دلار صرف ساختن آن شده است. وقتی که در لنج کناره می گرفت، قدرت و ابهت آن هر چشمی را به خود خیره می کرد.

امکانات کشتی تایتانیک در نوع خود بی مانند بوده است
همان طور که ممکن است شنیده باشید تایتانیک کشتی ای بسیار لوکس بوده است که امکانات به کار رفته در آن در آن دوران در هیچ کشتی دیگری به کار نرفته بود. از امکاناتی که در این کشتی به کار رفته بوده است، استخر آب گرم، حمام های ترکی، باشگاه، زمین اسکواش و… بوده اند علاوه بر این تایتانیک اولین کشتی بوده که می توانست آب لوله را به تمام کابین ها ببرد. در تایتانیک چندین طبقه وجود داشته، از فرست کلاس تا طبقه ی درجه سوم، با این حال حتی درجه ی سوم این کشتی هم از بسیاری از کشتی های دیگر آن دوران بهتر بوده است.


قبل از برخورد کشتی تایتانیک به کوه یخ همه چیز خوب بود
تا قبل از برخورد کشتی به کوه یخ همه چیز خوب پیش می رفت. سفر دریایی در کمال آرامش انجام می شد و همه چیز طبق برنامه بود و مسافران کشتی هم از سفرشان لذت می بردند تا جایی که حتی یکی از ناخداها گفته است که دریا مثل یک شیشه بود. البته که این شرایط آرام خیلی طول نکشید، تایتانیک به یک کوه یخ در اقیانوس آتلانتیک برخورد کرد و کمی بعد در ساعت ۲:۲۰ صبح در روز ۱۵ آپریل کاملا در اقیانوس غرق شد.


برخورد کشتی با کوه یخ آنقدر ها هم نامناسب نبوده است
اگر چه بر سر راه کشتی کوه یخ وجود داشته و تصادف کشتی با آن سبب وقوع آن تراژدی تاریخی شد با این حال ظاهرا صخره ای که کشتی با آن برخورد کرده آنقدرها هم عظیم نبوده و برخورد خیلی شدیدی اتفاق نیفتاده است. یکی از بزرگ ترین دلایلی که باعث شد تا کشتی غرق شود، این بود که خدمه و پرسنل آن فکر می کردند که کشتی «غیر قابل غرق شدن» است.

یکی از مسافران فرست کلس این کشتی که از تراژدی کشتی تایتانیک جان سالم به در برده بود گفته بود: «در حال رفتن به اتاقم یعنی اتاق A11 بودم که اولین دست انداز اتفاق افتاد، همین که به اتاقم وارد شدم، دومین دست انداز و بعد هم سومی… درست شبیه به هل دادن بود و اصلا چیز ترسناکی نبود… بعد از آن به روی عرشه ی کشتی رفتم و یک کوه خاکستری رنگ یخی در جلوی کشتی دیدم که قطعات آن در حال ریختن به داخل عرشه بود. ما تکه های یخ را برداشتیم و شروع به برف بازی کردیم و فکر کردیم که چیز خاصی نیست و حتی از آفیسر هم پرسیدیم که آیا چیز خاصی است یا نه و او گفت نه اصلا. فقط به یک کوه کوچک برخورد کرده ایم.»

در واقع مشکل این بود که خدمه کشتی این کوه را دست کم گرفته بودند و از طرف دیگر کشتی از سر تیزش به آن جا برخورد کرده بود.


بیشتر، زنان و بچه های کشتی زنده ماندند
حادثه تایتانیک یکی از تلخ ترین حوادث اتفاق افتاده در تاریخ بوده است، کشتی تایتانیک ۲۲۲۳ مسافر و خدمه داشته که از این تعداد فقط ۷۱۱ نفر زنده مانده اند. بیشتر افرادی که زنده ماندند هم از بین زن ها و بچه ها بودند و در واقع در موقع نجات جان مسافران اول از همه خانم ها و کودکان را به داخل قایق های نجات فرستادند. ۴۶ درصد خانم هایی که در قسمت درجه سوم بودند نجات پیدا کردند و تقریبا بیشتر خانم هایی که در فرست کلس کشتی تایتانیک بودند هم زنده ماندند.

تمام قایق های نجاتی که در کشتی تایتانیک وجود داشتند، پر نشدند
اگر قبلا کمی در باره ی حادثه ی کشتی تایتانیک مطالعه کرده باشید می دانید که زمانی که کشتی در آب های یخی اقیانوس آتلانتیک در حال غرق شدن بود، افرادی که توانستد زنده بمانند از طریق قایق های نجات کوچک فرار کردند. با این حال می خوانیم که از تمام قایق های نجات برای جان مسافران استفاده نشده بوده است، به نظر شما دلیل این موضوع چیست و چرا باید در حالی که مسافران در حال دست و پنجه نرم کردن با مرگ بوده اند، قایق ها خالی می مانده اند؟ محققان برای این سوال، دلایل زیادی دارند: در واقع بعد از اینکه کشتی به کوه یخی برخورد کرد، مسافران از این که بخواهند راحتی و بزرگی کشتی تایتانیک را رها کنند و سوار بر قایق های نجات آن هم در اقیانوس پهناور آتلانتیک شوند، واهمه داشتند.

افرادی که سوار بر کشتی های نجات شدند، بوسیله ی کشتی ای به نام RMS Carpathia که در همان نزدیکی بود، در روز ۱۸ آپریل سال ۱۹۱۲ به نیویورک رسیدند.


واقعه ی غرق شدن کشتی فورا گزارش نشد
بعد از اینکه کشتی غرق شد، آن هایی که در خشکی بودند خیلی هنوز از مقیاس حادثه ی رخ داده با خبر نبودند و بعد از چندین روز که اصل ماجرا را فهمیدند عمیقا افسرده و غمگین شدند.

 

عواملی که در غرق کشتی موثر بودند

١. این سفر دریایی، سفر بازنشستگی کاپیتان ای. جی. اسمیت بود. او می خواست به هر ترتیبی که شده در این مسافرت رکوردی از خود بجای بگذارد. او سالها قبل از این حادثه گفته بود: من نمی توانم تصور کنم که یک کشتی بخار جدید غرق شود. کشتی های جدید این خطرات را پشت سر گذاشته اند.
کاپیتان اسمیت پنج اخطار مشاهده کوه یخ از خدمه خود و دیگر کشتی ها را نادیده گرفت. اگر او فرمان به آهسته تر شدن حرکت کشتی می داد، شاید این حادثه رخ نمی داد.

٢. نزدیک به سه میلیون میخ پرچ در اتصال قطعات تایتانیک به یکدیگر بکار رفته بود. برخی از این میخ پرچها از باقیمانده بدنه کشتی بازیابی شده و مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهند که آنها از آهن زیر حد استاندارد ساخته شده بودند.
وقتی کشتی با کوه یخ برخورد کرد، نیروی برخورد باعث شد سرک میخهای پرچ بشکند و قسمتهای کشتی از هم جدا شوند. اگر از آهن با کیفیت بالا استفاده شده بود، ممکن می نمود که قسمتها از هم جدا نشده و کشتی غرق نشود.

٣. بروس آیسمی در کشتی حاضر بود. رقابت بین کشتی های اقیانوس پیما شدید بود و شرکت ستاره سفید می خواست نشان دهد که آنها قادر به عبور شش روزه از پهنه اقیانوس هستند. برای برآورده ساختن این مقصود، بروس آیسمی به کاپیتان اسمیت فشار وارد آورد که تایتانیک را با حداکثر سرعت به حرکت وادارد.

۴. این باور که تایتانیک غرق نشدنی است، تا حدودی مرهون این حقیقت بود که تایتانیک از شانزده قسمت ضد آب تشکیل شده بود. لیکن ارتفاع دیواره این بخشها بحد کافی در نظر گرفته نشده بود. شرکت ستاره سفید نمی خواست ارتفاع دیواره ها زیاد باشد زیرا این امر فضای اختصاص یافته به قسمت درجه یک را کاهش می داد. اگر ارتفاع این دیواره ها بحد کافی بود، فضای بیشتری در این قسمتها بوجود می آمد و هوای موجود در آنها مانع غرق کشتی می شد.

۵. ناخدا یکم مورداک به محض مشاهده کوه یخ دستور داد برای کاستن از سرعت کشتی موتورها معکوس شوند و جهت فرار از برخورد کشتی به سمت چپ بچرخد. در نتیجه سمت راست بدنه با کوه یخ برخورد کرد و شکافی عظیم در بدنه کشتی ایجاد شد. اگر مورداک دستور می داد ضمن کاستن از سرعت، کشتی بطور مستقیم به راه خود ادامه دهد و با دماغه، که بسیار محکمتر از بدنه است، به کوه یخ برخورد کنند، احتمالا فقط ۲ یا ۳ قسمت جلویی در هم فرو می رفت و کشتی غرق نمی شد.

۶. فولاد در دمای عادی نرم است و در اثر برخورد خم می شود. در حالیکه در دماهای زیر انجماد آب، فولاد مانند چدن شکننده می شود و در اثر برخورد می شکند. این پدیده به شکست ترد معروف بوده و در زمان واقعه تایتانیک برای دانشمندان ناشناخته بود. اگر بجای فولاد از آلیاژی که در دماهای پایین خاصیت نرمی خود را از دست نمی دهد استفاده می شد، در اثر برخورد چنان شکاف عظیمی در بدنه تایتانیک ایجاد نمی شد.

بدنه تایتانیک در سال ۱۹۸۵۵ توسط رابرت بالارد، به کمک سونار در اعماق اقیانوس اطلس کشف شد. در این اکتشاف از یک زیردریایی کوچک که قادر به نفوذ در عمق دریاها بود استفاده شد. این اولین باری بود که تایتانیک پس از سال ۱۹۱۲ دوباره دیده می شد.