1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

5 شعر از 5 شاعر زن ایرانی / مهستی، پروین، فروغ، شمس و سیمین

شروع موضوع توسط !"yekta"! ‏25/5/15 در انجمن معرفی شخصیتها، زندگینامه و کتاب

  1. کاربر فعال

    تاریخ عضویت:
    ‏24/1/15
    ارسال ها:
    546
    تشکر شده:
    3,646
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    زن



    [​IMG]​
    مهستی گنجه‌ای، پروین اعتصامی، شمس کسمای، سیمین بهبهانی و فروغ فرخزاد تنها شاعران زن ایرانی نیستند. شمار شاعران زن خصوصا در دوره معاصر آن قدر زیاد هست که چندین دفتر از برای آن منتشر کرد.

    اما شما در این مجال کوتاه با پنج شعر از 5 شاعر بزرگ ایرانی آشنا می‌شوید؛؛
    شاعرانی که هر کدام از منظری خاص یکی از مهمترین شاعران تاریخ ادبیات ایران هستند.


    مهستی گنجه ای

    ما را به دَمِ پیر نگه نتوان داشت
    در حُجرهٔ دلگیر نگه نتوان داشت
    آن را که سَرِ زلف چو زنجیر بُوَد
    در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت


    پروین اعتصامی

    ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتن
    روی مانند پری از خلق پنهان داشتن
    همچو عیسی بی پر و بی بال بر گردون شدن
    همچو ابراهیم در آتش گلستان داشتن
    کشتی صبر اندرین دریا افکندن چو نوح
    دیده و دل فارغ از آشوب طوفان داشتن
    در هجوم ترکتازان و کمانداران عشق
    سینه‌ای آماده بهر تیرباران داشتن
    روشنی دادن دل تاریک را با نور علم
    در دل شب، پرتو خورشید رخشان داشتن
    همچو پاکان، گنج در کنج قناعت یافتن
    مور قانع بودن و ملک سلیمان داشتن

    شمس کسمایی

    تا تكیه گاه نوع بشر سیم و زر بود
    هرگز مكن توقع عهد برادری
    تا اینكه حق به قوه ندارد برابری
    غفلت برای ملت مشرق خطر بود
    آن ها كه چشم دوخته در زیر پای ما
    مخفی كشیده تیغ طمع در قفای ما
    مقصودشان تصرف شمس و قمر بود
    حاشا به التماس برآید صدای ما
    باشد همیشه غیرت ما متكای ما
    ایرانی از نژاد خودش مفتخر بود

    سیمین بهبهانی

    دوستت می‌دارم و بیهوده پنهان می‌کنم
    خلق می‌دانند و من انکارایشان می‌کنم
    عشق بی هنگام من تا از گریبان سر کشید
    از غم رسوا شدن سر درگریبان می‌کنم
    دست عشقت بند زرین زد به پایم این زمان
    کاین سیه کاری به موی نقره افشان می‌کنم
    سینه پر حسرت و سیمای خندانم ببین
    زیر چتر نسترن آتش فروزان می‌کنم
    دیده بر هم می‌نهم تا بسته ماند سر عشق
    این حباب ساده راسرپوش طوفان می‌کنم
    دست و پا گم کرده و آشفته می مانم به جای
    نعمت وصل تورا اینگونه کفران می‌کنم
    ای شگرف، ای ژرف، ای پر شور، ای دریای عشق
    در وجودت خویش را چون قطره ویران می‌کنم
    تا چراغانی کنم راه تو را هر شامگاه
    اشک شوقی نو به نو آویز مژگان می‌کنم
    زان نگاه کهربایی چاره فرمان بردن است
    هرچه می‌خواهی بگو آن می‌کنم آن می‌کنم

    فروغ فرخ زاد

    بخشی از شعر ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد:
    و این منم
    زنی تنها
    در آستانه ی فصلی سرد
    در ابتدای درک هستی آلوده ی زمین
    و یأس ساده و غمناک آسمان
    و ناتوانی این دست‌های سیمانی
    زمان گذشت
    زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت
    چهار بار نواخت
    امروز روز اول دیماه است
    من راز فصل ها را می‌دانم
    و حرف لحظه ها را می‌فهمم
    نجات دهنده در گور خفته است
    و خاک ‚ خاک پذیرنده
    اشارتی‌ست به آرامش
    زمان گذشت و
    ساعت چهار بار نواخت
    در کوچه باد می آید
    در کوچه باد می آید
    و من به جفت گیری گل‌ها می اندیشم
    به غنچه هایی با ساق های لاغر کم خون
    و این زمان خسته ی مسلول
    و مردی از کنار درختان خیس می‌گذرد
    مردی که رشته های آبی رگ‌هایش
    مانند مارهای مرده از دو سوی گلوگاهش
    بالا خزیده اند
    و در شقیقه های منقلبش آن هجای خونین را
    تکرار می کنند
    ــ سلام
    ــ سلام



    منبع:

    honaronline.ir
     
    Shahab، mitrabanoo، z!ma و 3 نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.
  2. داره خودمونی میشه!

    تاریخ عضویت:
    ‏3/6/15
    ارسال ها:
    103
    تشکر شده:
    228
    امتیاز دستاورد:
    43
    جنسیت:
    مرد
    نمیدونم که شاعر این شعر کیه اگه کسی میدونه بگه


    صاحب اصل و نسب در گردش دوران زر است
    دایما خون میخورد انکس که صاحب جوهر است
    اهن و پولاد از یک کوره میاید برون
    ان یکی شمشیر گردد وان دگر نعل خر است
    دود اگر بالا نشیند کسر شان شعله نیست
    روی دریا خز نشیند قعر دریا گوهر است
    شصت وشاهد هردو باهم دعوی مردی کنند
    پس چرا انگشت کوچک لایق انگشتر است
    کره اسب از نجابت از پس مادر رود
    کره خر از خریت پیش پیش مادر است
     
    Shahab، mitrabanoo، z!ma و یک نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.
  3. کاربر ارزشمند❤

    تاریخ عضویت:
    ‏17/5/11
    ارسال ها:
    39,257
    تشکر شده:
    47,235
    امتیاز دستاورد:
    170
    راستش من چندتا شعرسرچ کردم گویا نویسنده صاءب تبریزی باشه..امابازم مطمئن نیستم
     
    Shahab، mitrabanoo، !"yekta"! و 2 نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.
  4. داره خودمونی میشه!

    تاریخ عضویت:
    ‏3/6/15
    ارسال ها:
    103
    تشکر شده:
    228
    امتیاز دستاورد:
    43
    جنسیت:
    مرد
    دستتون درد نکنه درست گفتید شعر از صایب تبریزی است
    چون با سبک این شاعر مطابقت داره.
    (با توضیحات زیما جان ما اشتاه میکردیم شعر از سعدی علی الرحمه میباشد)
     
    آخرین ویرایش: ‏4/6/15
    Shahab، mitrabanoo، z!ma و یک نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.
  5. کاربر حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏29/1/15
    ارسال ها:
    1,757
    تشکر شده:
    12,857
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    زن
    مایه اصل و نسب در گردش دوران زر است
    دایما خون میخورد تیغی که صاحب جوهر است
    دود اگر بالا نشیند کسر شان شعله نیست
    روی دریا خس نشیند قعر دریا گوهر است
    کاکل از بالا بلندی رتبه ای پیدا نکرد
    زلف از افتادگی لایق مشک و عنبر است
    شست و شاهد هر دو دعوی بزرگی می کنند
    پس چرا انگشت کوچک لایق انگشتر است
    آهن و فولاد هر دواز یک کوره آیند برون
    آن یکی شمشیر گردد دیگری نعل خر است
    نا کسی گر از کسی بالا نشیند عیب نیست
    جای چشم ابرو نگیرد گر چه او بالاتر است
    کره اسب از نجابت در تعاقب می رود
    کره خر از خریت پیش پیش مادر است
    سعدیا عیب خودت گو مگو عیب دگران
    هر که گوید عیب خود او از همه بالا تر است
    با اجازه يکتا جان صاحب تاپيک من سرچ کردم نوشته بود از سعدي
     
    S@ye.، Shahab، mitrabanoo و 3 نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.
  6. داره خودمونی میشه!

    تاریخ عضویت:
    ‏3/6/15
    ارسال ها:
    103
    تشکر شده:
    228
    امتیاز دستاورد:
    43
    جنسیت:
    مرد
    8و

    واقعا لطف کردید خیلی برام مهم بود بدونم شعر از کدام شاعر است
    همیشه سربلند و پیروز باشید.
     
    Shahab، mitrabanoo، para3to و یک نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.
  7. داره خودمونی میشه!

    تاریخ عضویت:
    ‏3/6/15
    ارسال ها:
    103
    تشکر شده:
    228
    امتیاز دستاورد:
    43
    جنسیت:
    مرد
    این دو بیتی وصف حال خوشنویسان عاشق پیشه است که خیلی دیدم که مینویسند
    قلم بتراشم از هر استخوانم
    مرکب گیرم از خون رگانم
    بسازم کاغذی از پرده دل
    نویسم بهر یار مهربانم
    سبک شعر که به باباطاهر میخوره ولی شاعر شعر را نمیشناسم.
     
    Shahab، mitrabanoo و !"yekta"! از این ارسال تشکر کرده اند.