شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

ای آرزوی جان و دلم ز آرزوی تو​

بیمار گشته به نشود جز به بوی تو​

 

آخر از هجران به وصلش دررسیدستی دلا​

صد هزاران سر سر جان شنیدستی دلا

مولانا​

 

الا اي آهوي وحشي کجايي
مرا با توست چندين آشنايي
دو تنها و دو سرگردان دو بيکس
دد و دامت کمين از پيش و از پس

 

سرد گشتی باز ذوق مستی و نقل و سماع
چون بدیدندی به ناگه ماه خوب اخلاق را
چون بدید آن شاه ما بر در نشسته بندگان
وان در از شکلی که نومیدی دهد مشتاق را

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی

 

آن نه عشق است که از دل به دهان می‌آید​

وان نه عاشق که ز معشوق به جان می‌آید​

 

در عشق بدان فرقِ شهنشاه و گدا نیست
کس نیست که در کوی بُتان بی‌سر و پا نیست
در حُسن تو انگشت‌نما هستی و لیکن
در عشقِ تو جز من کسی انگشت‌نما نیست
​

عارف قزوینی

 

تو همچو صبحی من شمغ خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که همی سپرم​

 

دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندت​

نه دگر امید دارد که رها شود ز بندت​