تک بيتی ها، دو بیتی ها و رباعیّـات ناب

چنان رسم زمان از یادها برده‌ست نامم را
که دیگر کوه هم پاسخ نمی‌گوید سلامم را...

 

حرفِ زیباییِ چشمانِ تو هرجایی شده

شعرِ لیلاها و نقل محفل گلنارها

از تو در طراحی و خلق بناهای عجیب

ایده می گیرند دایم بهترین معمارها

جوادمزنگی

 

خوشـــا آنانکــه سودای ته دیرند

که ســر پیوسته در پای ته دیرند

به دل دیـــرم تمنـــــــای کسانی

کــــه انـــدر دل تمنـــای ته دیرند

 

زِ همه دست کشیدم که تو باشی همه‌ام
با تو بودن زِ همه دست کشیدن دارد...

 

این همه گنجشک بر یک درخت
این همه آواز با یک نُت

این همه چتر در یک باران
این همه تنهایی در یک شهر

 

حتی اگر نباشی می آفریمنت
چونانکه التهاب بیابان سراب را ...

 

از بوسه ی گلگون تو خون می چکد ای تیر

جان و جگرم سوخت، به این سینه چه گفتی؟