تک بيتی ها، دو بیتی ها و رباعیّـات ناب

زندگي گرمي دل هاي به هم پيوسته ست

تا در آن دوست نباشد همه درها بسته ست

 

تو تا دوری ز من جانا چنین بی‌جان همی‌گردم
چو در چرخم درآوردی به گردت زان همی‌گردم

 

دلِ من گیرِ عزیزی ست که از خوبی هاش

مجری ماه عسل در پی او می گردد..

​

 

هیچ کس را بر من از یاران مجلس دل نسوخت

شمع می بینم که اشکش می رود بر روی زرد

 

دل شمع دانی که سوزش ز چیست

که میسوزد وکس در این خانه نیست

 

بی تو بی کار و کسم وسعت پشتم خالیست
گل تو باشی منِ مفلوک دو مشتم خالیست ...

 

به سامانم نمی پرسی نمیدانی مگر حالم
به درمانم نمی کوشی نمیدانی مگر دردم
نه رسم این که بگزاری مرا برخاک و بگریزی ..

 

دل به دریا زده ای پهنه سراب است نرو
برف و کولاک زده راه خراب است نرو ...

 

غنچه خون خوردن پنهان ز دل من آموخت

گل پریشان شدن از خاطر من یاد گرفت

 

این کیست چنین مست ز خمار رسیده
یا یار بود یا ز بر یار رسیده