بلاک چین یک زنجیره خطی است که از بسیاری از بلوک های اطلاعاتی به هم پیوسته تشکیل شده است. در واقع، این پایگاه داده ای است که به طور قابل اعتماد با رمزگذاری و غیرمتمرکز محافظت می شود. می توان آن را با دفتر کل مقایسه کرد که در آن تراکنش ها به صورت متوالی ثبت می شوند. بسیاری از مردم نام بلاک چین را فقط در زمینه ارز دیجیتال شنیدهاند، زیرا به عنوان یک فناوری برای راهاندازی بیتکوین (مبنای اصول، اولین ارز دیجیتال) ظاهر شد. این مفهوم توسط ساتوشی ناکاموتو (نام مستعار یک فرد یا گروهی از افراد) در سال 2008 پیشنهاد شد و یک سال بعد برای اولین بار به کار گرفته شد. در بازار ارزهای دیجیتال، بلاک چین برای اطمینان از حفظ حریم خصوصی شرکت کنندگان در تراکنش استفاده شده است. این فناوری به سرعت در سایر زمینه های فعالیت نیز محبوب شد.
