تک بيتی ها، دو بیتی ها و رباعیّـات ناب

دفترِ شعرِ مرا خواندی و عاشق نشدی

بر دلِ سنگِ تو و دفترِ شعرم لعنت..

"شهریار بهدین"​

 

در بند دوست هرکه شد آزاد می شود
هرکس خراب باده شد آباد می شود

 

درد تاریکیست درد خواستن
رفتن و بیهوده از خود کاستن
سر نهادن بر سیه دل سینه ها
سینه آلودن به چرک کینه ها
در نوازش ، نیش ماران یافتن
زهر در لبخند یاران یافتن

 

گل نیست چنین سرکش و رعنا که تویی
مه نیست بدین گونه فریبا که تویی
غم بر سر غم ریخته این جا که منم
دل بر سر دل ریخته آن جا که تویی
رهی معیری

 

شاید که اندکی بنشیند کنار تو

اما کسی که بار سفر بست می رود....​

 

آنکس که گـفـت بـهـر تـو مـردم،دروغ گـفـت

من راست گفته ام که به عشق تو زنده ام ..

 

زان لحظه که دیده بررخت واکردم
دل دادم و شعر عشق انشاء کردم

نی، نی غلطم، کجا سرودم شعری
تو شعر سرودی و من امضاء کردم...

 

شمع جانم را بکشت آن بی وفا
جای دیگر روشنایی می کند

 

در دلِ سنگِ من افتاده هوای نجفت

مثل آن چاه که دلتنگِ صدای تو شده..

​

 

تو را بر در نشاند او به طراری که می‌آید

تو منشین منتظر بر در که آن خانه دو در دارد

مولانا.