تک بيتی ها، دو بیتی ها و رباعیّـات ناب

نظامی

می‌باش طبیب عیسوی هُش
اما نه طبیب آدمی‌کش
می‌باش فقیه طاعت‌اندوز
اما نه فقیه حیلت‌آموز​

 

تا تو در حسن و جمال افزوده‌ای​

دل ز دست عالمی بربوده‌ای​

 

عشقت چو درآمد ز دلم صبر بدر شد
احوال دلم باز دگر باره دگر شد
عهدی بد و دوری که مرا صبر و دلی بود
آن عهد به پای آمد و آن دور به سر شد

افضل‌الدّین خاقانی شروانی

 

جانا بیار باده که ایام می‌رود​

تلخی غم به لذت آن جام می‌رود​

 

خیزم بروم چو صبر نامحتملست
جان در قدمش کنم که آرام دلست
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
کانکس که مرا بکشت از من بحلست (بحلBehelبخشیده؛ عفو شده؛ آمرزیده)

سعدی​

 

ناکرده وداع از بر دلدار شدم دور
نزدیک شدم با غم و از یار شدم دور
هر بار کز او دور شدم صبر و دلم بود
و اکنون ز دل و صبر به یکبار شدم دور

ابو النظام محمد فلکی شروانی

 

بنده پیر مغانم که ز جهلم برهاند

پیر ما هر چه کند عین عنایت باشد​

 

خواهم شبکی روی تو اندر مهتاب
تا از رخ خود نبینی اندر مه تاب
تاب است در آن زلف مسلسل باری
چون می تابی دو زلفت اندر مهتاب​

جهان ملک خاتون